Ο βελονισμός στη σπαστική κολίτιδα

Το σύνδρομο του ευερέθιστου έντερου είναι μια λειτουργική πάθηση του εντέρου και δεν οφείλεται σε οργανικά αίτια. Χαρακτηρίζεται από συμπτώματα από το έντερο που διαρκούν πάνω από 3 μήνες και περιλαμβάνουν τυμπανισμό, κοιλιακό άλγος, δυσκοιλιότητα εναλλασσόμενη με διάρροια. Συνοδά συμπτώματα είναι δυσπεψία, πόνο στην καρδιά, άγχος, κατάθλιψη.
Οι κυριότεροι παράγοντες που προκαλούν το σύνδρομο είναι:
Η διαταραχή της κινητικότητας του εντέρου, ψυχολογικοί παράγοντες, δυσανεξία σε κάποιες τροφές, επίδραση λοιμώξεων του εντέρου και τέλος διαταραχή των νεύρων και των μυών που ελέγχουν τη λειτουργία του εντέρου.
Η φυσιολογική λειτουργία του εντέρου είναι αποτέλεσμα της συνεργασίας μεταξύ του εντερικού νευρικού συστήματος, του αυτόνομου νευρικού συστήματος και του κεντρικού νευρικού συστήματος.
Ο κυριότερος νευροδιαβιβαστής είναι η σεροτονίνη η οποία ελέγχει την κινητικότητα και την εκκριτική λειτουργία και την αντίληψη του πόνου.
Η δράση του βελονισμού βασίζεται στον μηχανισμό μεταβίβασης του ερεθίσματος από την περιφέρεια (όπου βρίσκεται το σημείο του βελονισμού) προς τον νωτιαίο μυελό από εκεί, στους πυρήνες του Raphae (εγκέφαλο) ενεργοποιώντας τους νευρώνες του.
Από αυτούς τους πυρήνες μέσω της νωτιαίας Raphae οδού προς τον νωτιαίο μυελό όπου στης ζελατινώδους ουσίας του Rolandi εκκρίνεται η σεροτονίνη η οποία εμποδίζει τη μεταβίβαση του πόνου.
Η σεροτονίνη στο Κεντρικό Νευρικό Σύστημα είναι ο ισχυρότερος καταστολέας πόνου μαζί με τις οπιούχες ουσίες (ενδορφίνες και εγκεφαλίνες). Ενώ η ίδια σεροτονίνη στην περιφέρεια προκαλεί πόνο.

Εφαρμογή του βελονισμού
Τα τοπικά σημεία βελονισμού ερεθίζουν το εντερικό νευρικό σύστημα για ρύθμιση της κινητικότητας και της εκκριτικής του ικανότητας. Το σημείο Cv 19 αντιμετωπίζει το στηθαγχικό άλγος.









Τα μακρινά σημεία βελονισμού έχουν ισχυρή αναλγητική και ηρεμιστική δράση.
Πρέπει να τονίσουμε ότι δεν υπάρχει ειδικό φάρμακο για τη σπαστική κολίτιδα και για αυτό αντιμετωπίζεται με διαιτητικές τροποποιήσεις και συμπτωματική φαρμακευτική αγωγή.

Ο ωτοβελονισμός εφαρμόζεται για τη γενική τόνωση του οργανισμού (shen men), ρύθμιση του αυτόνομου νευρικού συστήματος (autonomic point).
Απαραίτητη είναι επίσης και η αλλαγή διατροφικών συνηθειών ανά περίπτωση.







Για την ενίσχυση ορισμένων σημείων σε χρόνια επίμονη κολίτιδα χρησιμοποιείται και ηλεκτροβελονισμός.
Για κάθε πάθηση υπάρχει ένα βασικό θεραπευτικό πρωτόκολλο σημείων. Αλλά οι περισσότεροι ασθενείς έχουν συγχρόνως παραπάνω από μία πάθηση. Βάσει της πείρας του Ιατρού Βελονιστή καθορίζεται ο αριθμός των βελονών, η συχνότητα και ο αριθμός των συνεδριών. Για τη σπαστική κολίτιδα συνήθως χρειάζονται 10 με 15 συνεδρίες βελονισμού 3 φορές την εβδομάδα.
Πρέπει να τονίσουμε ότι ο βελονισμός είναι μια Ιατρική Τεχνική και πρέπει να εφαρμόζεται μόνο από Ιατρούς Βελονιστές εγγεγραμμένους στους τοπικούς Ιατρικούς συλλόγους και σε αναγνωρισμένες Ιατρικές εταιρίες Βελονισμού.
http://www.iatronet.gr/article.asp?art_id=12371

Βελονισμός: Πιο αποτελεσματικός από τα φάρμακα

Μόνιμα θεραπευτικά αποτελέσματα, σε ποσοστό 70-80 %, έχει ο βελονισμός, που «μετρά» ιστορική παράδοση περίπου 4.000 χρόνων και στην Ελλάδα, με απόφαση του υπουργείου Υγείας, θεωρείται ιατρική πράξη από το 1980.
Παράλληλα, ο βελονισμός εκτιμάται ότι αποτελεί την απλούστερη, οικονομικότερη και χωρίς παρενέργειες θεραπευτική μέθοδο, γεγονός ιδιαίτερα σημαντικό στη εποχή της ιατρικής υπερεξειδίκευσης και πολυφαρμακίας.
Τα αποτελέσματα πολυκεντρικών μελετών, που έγιναν στη Γερμανία, έδειξαν ότι η μέθοδος είναι αποτελεσματικότερη από τα φάρμακα, σε περιπτώσεις οσφυαλγίας και κεφαλαλγίας.
Ωστόσο, ο ασθενής που θα επιλέξει να κάνει βελονισμό για την αντιμετώπιση του πόνου θα πρέπει να απευθυνθεί σε βελονιστή γιατρό και όχι σε οποιονδήποτε βελονιστή, διότι ο πόνος μπορεί να είναι σύμπτωμα κάποιας πάθησης, η οποία μπορεί να μη διαγνωστεί, από τον βελονιστή που δεν είναι γιατρός.
Αυτά επισήμαναν ο καθηγητής αναισθησιολογίας του ΑΠΘ, Δημήτριος Βασιλάκος, και ο παθολόγος - ογκολόγος στο γενικό στρατιωτικό νοσοκομείο 424, Χαρίσιος Καρανικιώτης, κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου, με αφορμή το Παγκόσμιο Συνέδριο Ιατρικού Βελονισμού, που θα οργανώνεται από αύριο και έως τις 31 Μαΐου, στη Θεσσαλονίκη.
Aποτελεσματικός για χρόνια οσφυαλγία και κεφαλαλγία
Ο κ. Βασιλάκος, παρουσιάζοντας τα αποτελέσματα δύο γερμανικών πολυκεντρικών μελετών, εκ των οποίων η μία πραγματοποιήθηκε το 2007 και αφορούσε τη χρόνια οσφυαλγία και η δεύτερη το 2009 και αφορούσε την κεφαλαλγία τάσης, ανέφερε: «Στη μελέτη πήραν μέρος 1162 ασθενείς, που χωρίστηκαν σε τρεις ομάδες. Στην πρώτη ομάδα, με 387 ασθενείς, εφαρμόστηκε βελονισμός, στη δεύτερη, με τον ίδιο αριθμό ασθενών, εφαρμόστηκε ψευδής βελονισμός, εφαρμόστηκαν δηλαδή οι βελόνες σε τυχαία σημεία του δέρματος και στην τρίτη ομάδα, με 388 ασθενείς, έγινε φαρμακοθεραπεία, φυσικοθεραπεία και γυμναστική. Έπειτα από έξι μήνες, η πρώτη ομάδα είχε πλήρη βελτίωση της χρόνιας οσφυαλγίας σε ποσοστό 47,6%, η δεύτερη ομάδα βελτίωση σε ποσοστό 44,2% και η τρίτη ομάδα βελτίωση σε ποσοστό μόλις 27,4%. Τα αποτελέσματα καταδεικνύουν σαφώς ότι, ο βελονισμός και ο ψευδής βελονισμός έχουν διπλάσια καλύτερα αποτελέσματα από μια άλλη συνηθισμένη θεραπεία».
Στη δεύτερη μελέτη, οι ασθενείς χωρίστηκαν σε τρεις ομάδες, στις οποίες εφαρμόστηκε βελονισμός, ψευδής βελονισμός και φαρμακοθεραπεία. Έπειτα από τρεις μήνες, στα άτομα, στα οποία εφαρμόστηκε βελονισμός τα αποτελέσματα ήταν στατιστικά καλύτερα και ως προς την ένταση του πόνου και ως προς τις ημέρες εμφάνισης του πόνου, συγκριτικά με την ομάδα ελέγχου.
«Όπως προκύπτει από τη μελέτη, ο βελονισμός είναι ένα χρήσιμο μη φαρμακολογικό εργαλείο για ασθενείς με συχνά επεισόδια ή με χρόνια κεφαλαλγία τάσης», πρόσθεσε ο καθηγητής.
Ενεργοποίηση αναλγητικών συστημάτων του οργανισμού
Εξηγώντας το μηχανισμό δράσης του βελονισμού, ο παθολόγος- ογκολόγος, Χαρίσιος Καρανικιώτης, ανέφερε ότι μέσω της διέγερσης κάποιων σημείων στο δέρμα, κινητοποιούνται αναλγητικά συστήματα του οργανισμού, εκκρίνονται δηλαδή ενδογενή οπιοειδή, όπως οι ενδορφίνες, οι δυνορφίνες και η σεροτονίνη. Οι ουσίες αυτές δεσμεύονται από συγκεκριμένους υποδοχείς στον εγκέφαλο και έτσι επιτυγχάνεται η αναλγησία.
Η έκκριση των ουσιών, ως αποτέλεσμα του βελονισμού, έχει εκτός από αναλγητική και αγχολυτική και αντικαταθλιπτική δράση. Έτσι ερμηνεύεται η δράση του βελονισμού στα ψυχοσωματικά νοσήματα και τις εξαρτήσεις, όπως η παχυσαρκία, το κάπνισμα, ο αλκοολισμός.
«Τα αποτελέσματα κλινικών μελετών έχουν καταδείξει ότι η διέγερση οποιουδήποτε σημείου του δέρματος, με τη βελόνα, προκαλεί αναλγητική απάντηση. Φαίνεται, όμως, ότι στα σημεία βελονισμού η απάντηση αυτή είναι ισχυρότερη και διαρκεί περισσότερο», πρόσθεσε ο κ. Καρανικιώτης.
Η εφαρμογή του βελονισμού γίνεται με αποστειρωμένες βελόνες μιας χρήσης, που δεν προκαλούν πόνο και κατανέμουν την ενέργεια, που κυκλοφορεί στο σώμα δημιουργώντας ισορροπία.
Εφαρμογή ακόμη και σε δημόσια νοσοκομεία
Σημειώνεται ότι ο βελονισμός είναι η μόνη -ανάμεσα σε περισσότερες από 150 καταγεγραμμένες συμπληρωματικές μεθόδους- που εφαρμόζεται σε δημόσια νοσοκομεία σε όλον τον κόσμο.
Στην Ελλάδα εφαρμόζονται οι τεχνικές βελονισμού και ηλεκτροβελονισμού σε 13 μεγάλα δημόσια νοσοκομεία, σε καθημερινή βάση. Στη Θεσσαλονίκη, τεχνικές βελονισμού εφαρμόζονται στα ιατρεία πόνου στο Θεαγένειο και στο ΑΧΕΠΑ.
Ασφαλιστικές εταιρείες και ασφαλιστικά ταμεία του Δημοσίου, καλύπτουν μερικώς ή πλήρως τη δαπάνη του βελονισμού, εφόσον αυτές πραγματοποιούνται από γιατρούς βελονιστές.
«Ο βελονισμός σε καμιά περίπτωση δεν αντιμάχεται την κλασική ιατρική επιστήμη, ούτε καταργεί τις διαγνωστικές και θεραπευτικές μεθόδους, που αυτή χρησιμοποιεί. Αποτελεί συμπληρωματική λύση και εφαρμόζεται παράλληλα με την κλασσική ιατρική προς όφελος του ασθενή και παρότι γίνεται όλο και περισσότερο αποδεκτός από γιατρούς και ασθενείς ,ακόμη δεν εφαρμόζεται όσο συχνά θα έπρεπε», κατέληξε ο κ. Καρανικιώτης.
    Οι κατηγορίες των παθήσεων, στις οποίες ο βελονισμός είναι αποτελεσματικός είναι οι εξής: πόνος (κεφαλαλγίες, ημικρανίες, αυχενικό σύνδρομο, νευραλγίες τριδύμου, οσφυαλγίες-ισχιαλγίες, αρθρίτιδες όλων των αρθρώσεων, μυαλγίες), ψυχοσωματικές παθήσεις (νευροφυτικές παθήσεις, γαστρίτιδα, έλκος στομάχου, χρόνια διάρροια, δυσκοιλιότητα, κολίτιδα, άγχος, αϋπνία, υπερφαγία-υπερβολικό βάρος) νευρολογικές (παρέσεις άνω και κάτω άκρων, ημιπληγία) ωτορινολαρυγγολογικές (αλλεργική ρινίτιδα, εμβοές ,ίλιγγοι, χρόνια υποτροπιάζουσα ιγμορίτιδα),καρδιακές (υπέρταση), πνευμονικές (βρογχικό άσθμα),δερματοπάθειες (έρπις ζωστήρας, έκζεμα), ουρογεννητικές (διαταραχές περιόδου, νυχτερινή ενούρηση).
Ο βελονισμός ελαττώνει το μετεγχειρητικό πόνο, καθώς και την ανάγκη για αναλγητικά. Επίσης, ελαττώνει τη μετεγχειρητική ναυτία, τους εμετούς και την κατακράτηση ούρων.

Βελονισμός – Μια μικρή εισαγωγή

Λιάπης Αθανάσιος, Βελονιστής –Βιοσυντονιστικής
Λιάπης Ιωάννης, Νευρολόγος – Βελονιστής
Ο βελονισμός είναι μία εναλλακτική ιατρική θεραπευτική. Ένα από τα παλαιότερα θεραπευτικά συστήματα  σε όλο τον κόσμο που εμφανίζεται στην Κίνα το 2.000 π.χ.
Σε  επιστημονικό επίπεδο ο βελονισμός έχει μελετηθεί από Νευροεπιστήμονες ερευνητές και απεδείχθη ότι η εφαρμογή του σε πειραματόζωα παράγει τα αποτελέσματά του μέσω της ρύθμισης του νευρικού συστήματος, προκαλώντας την αύξηση των βιοχημικών ουσιών καταπολέμησης του πόνου στον εγκέφαλο με πρώτες τις ενδορφίνες «τα ενδογενή οπιώδη»(και πολλές άλλες που προστέθηκαν σε μεταγενέστερες έρευνες π.χ. εγκεφαλίνες κ.ά.). Συνεπώς  δρα αλλάζοντας  τη χημεία του εγκεφάλου με την αύξηση της απελευθέρωσης  νευροδιαβιβαστών και νευροορμονών (π.χ. σεροτονίνη).
Επίσης Νευροαπεικονιστικές μέθοδοι κατά την διάρκεια των πειραμάτων καταγράφουν  αύξηση της δραστηριότητος σε περιοχές του φλοιού του εγκεφάλου που έχουν  σχέση με τον πόνο και μείωση της δραστηριότητος στην περιοχή του Λυμπικού συστήματος του εγκεφάλου «limbic system». Είναι επομένως σύμφωνα με την λογική της Δυτικής Ιατρικής αντανακλασιοθεραπεία – « ένα ερέθισμα στο σώμα από την βελόνα προκαλεί αντανακλαστικά την αύξηση νευροδιαβιβαστών στον εγκέφαλο»- με αποτέλεσμα την ρύθμιση των λειτουργιών και την θεραπεία των παθήσεων μέσω του νευρικού συστήματος το οποίο και προκαλεί την επιθυμητή ομοιοστασία στον οργανισμό.
Σύμφωνα με την παραδοσιακή κινέζικη ιατρική που είναι ενεργειακό σύστημα ιατρικής,  ασθένεια προκύπτει από τη διαταραχή της ροής του qi ( «τσί» ζωτική ενέργεια) στους μεσημβρινούς και τη διαταραχή της ισορροπίας  του yin και yang στα όργανα (κάτι αντίστοιχο του συμπαθητικού και παρασυμπαθητικού νευρικού συστήματος της δυτικής ιατρικής). Επομένως η θεραπεία του βελονισμού με την τοποθέτηση των βελονών έρχεται να αποκαταστήσει την ισορροπία της ροής της ζωτικής ενέργειας του qi  (π.χ. στα σύνδρομα διακοπής της ροής της ενέργειας) ή την αποκατάσταση της ισορροπία του yin και yang στα διάφορα όργανα του σώματος. Από την στιγμή που θα αποκατασταθούν αυτές οι ισορροπίες θα αποκατασταθεί και η υγεία.
Ο τρόπος θεραπείας
Ο τρόπος θεραπείας περιλαμβάνει την τοποθέτηση  λεπτών (σαν τρίχες), στερεών, αποστειρωμένων μίας χρήσεως μεταλλικών βελονών, στα σημεία που βρίσκονται πάνω στους μεσημβρινούς. Η εφαρμογή των βελονών είναι ανώδυνη. Ο ασθενής μένει με τις βελόνες από 20΄- 45΄ και συνήθως μετά από λίγο χρόνο από την τοποθέτηση τους  νοιώθει υπερβολικά ήρεμος. Ένα ποσοστό ασθενών νοιώθει υπνηλία, και κάποιοι όσο και αν φαίνεται παράξενο κοιμούνται κατά την διάρκεια της θεραπείας.(τα αποτελέσματα αυτά οφείλονται στην αύξηση των νευροδιαβιβαστών στον εγκέφαλο).
Παθήσεις που έχει εφαρμογή
Στην Δυτικές χώρες  κύρια εφαρμογή είναι η καταπολέμηση των χρόνιων επώδυνων εκφυλιστικών παθήσεων. Οστεοαρθρίτιδες σε διάφορες αρθρώσεις – γονάτου, ισχίων, ώμων, κ.τ.λ. – επικονδυλίτιδα, ινομυαλγίες, κεφαλαλγίες, ημικρανίες, αυχενικό σύνδρομο (πόνος στον αυχένα) , οσφυαλγία, ισχιαλγία, προεμμηνορροϊκό σύνδρομο. Θεραπεία διαφόρων νευρώσεων, και αγχωδών καταστάσεων, της  αντιδραστικής μελαγχολίας, της νυχτερινής ενούρησης. Η εφαρμογή του βελονισμού απαλλάσσει  από εθισμούς – διακοπή καπνίσματος. Ο βελονισμός βοηθάει στη θεραπεία του ευερέθιστου εντέρου – κολίτιδας σε αλλεργίες όπως το αλλεργικό συνάχι –ιγμορίτιδες, στο  αδυνάτισμα και ιδιαίτερα σε προβλήματα τοπικού πάχους.
Σημαντικές παρενέργειες δεν υπάρχουν αν τηρηθούν οι κανόνες αποστείρωσης του δέματος και η εφαρμογή του βελονισμού γίνει από εκπαιδευμένο  στην θεραπεία του βελονισμού θεραπευτή. Ο βελονισμός εκτός από τα ιδιωτικά ιατρεία εφαρμόζεται και στα νοσοκομεία σε «κλινικές πόνου» στην Αμερική, Αγγλία,  Αυστραλία και στην Ελλάδα (κλινική πόνου ΑΧΕΠΑ). Υπάρχουν επίσης και ασφαλιστικά ταμεία που αναγνωρίζουν το κόστος θεραπείας σε ασφαλισμένους τους (π.χ. ασφαλιστικά ταμεία τραπεζικών). Ένας μέσος αριθμός θεραπειών για την επίλυση ενός προβλήματος είναι περίπου 10 συνεδρίες.
Διάφορες θεραπευτικές βελονισμού περιλαμβάνουν τον ωτοβελονισμό, τον κρανιοβελονισμό, τον ηλεκτροβελονισμό χρησιμοποιούνται επίσης για την διέγερση των σημείων του βελονισμού παραδοσιακά η μόξα και τελευταία τα λέιζερ οι υπέρηχοι κ.ά.
Η εκπαίδευση είναι καθορισμένη από κανόνες που έβαλε ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας. Αυτή την στιγμή εκτός από πανεπιστήμια της Κίνας διδάσκεται η Παραδοσιακή Κινέζικη Ιατρική και σε πανεπιστήμια στην Αγγλία, Αμερική, Αυστραλία με διάρκεια σπουδών από 3 -5 έτη (5 έτη είναι οι σπουδές στην Κίνα). Η εκπαίδευση των ιατρών είναι μικρότερης διάρκειας (3-6 μήνες στην Κίνα).

(Δημοσιεύτηκε στα Ιατρικά της εφημερίδας ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ στις  28/11/2007)