Συνολικές προβολές σελίδας

Σάββατο 27 Αυγούστου 2011

Οι τροφές που πολεμούν τον καρκίνο

Από την πληθώρα των αγαθών που έχουμε στη διάθεσή μας, έχει σημασία να κάνουμε τις καλύτερες δυνατές επιλογές. Οι έρευνες δείχνουν ότι υπάρχουν τρόφιμα με εξαιρετικό συνδυασμό ουσιών που επιδρούν προστατευτικά στο μεταβολισμό των κυττάρων, συμβάλλοντας έτσι στη μείωση του κινδύνου. Αξιοποιώντας, λοιπόν, πρόσφατα επιστημονικά δεδομένα, και με τη βοήθεια του κλινικού διαιτολόγου-διατροφολόγου κ. Λάμπρου Μελίστα, επιλέξαμε τα πιο σημαντικά από τα τρόφιμα αυτά:
Οι ντομάτες περιέχουν λυκοπένιο, ένα αντιοξειδωτικό που θεωρείται ότι ελαττώνει τον κίνδυνο ανάπτυξης καρκίνου του μαστού, του προστάτη, του παγκρέατος και του πεπτικού συστήματος. Προϊόντα της ντομάτας, όπως ο ντοματοπολτός και το κέτσαπ, αποτελούν συμπυκνωμένες πηγές λυκοπενίου.
• το μπρόκολο αποτελεί εξαιρετική πηγή σουλφοραφάνης, ενός φυσικού φυτοχημικού συστατικού που ενισχύει την αντιοξειδωτική ικανότητα του οργανισμού μας. Εκτός από το μπρόκολο, εντοπίζεται επίσης στο κουνουπίδι, το λάχανο και τα λαχανάκια Βρυξελλών και μπορεί να ελαττώσει τον κίνδυνο για καρκίνο του στομάχου, του μαστού, του δέρματος και του προστάτη.
Οι φράουλες και τα βατόμουρα είναι πλούσια σε αντιοξειδωτικές ουσίες, τις λεγόμενες ανθοκυανίνες, οι οποίες τους δίνουν το έντονο χρώμα τους και θεωρείται ότι προστατεύουν από διάφορες μορφές καρκίνου, κυρίως του οισοφάγου και του παχέος εντέρου.
Το σπανάκι θεωρείται σημείο αναφοράς για όλα τα πράσινα φυλλώδη λαχανικά. Διαθέτει τις μεγαλύτερες ποσότητες βιταμίνης Ε και λουτεΐνης για την πρόληψη του καρκίνου στο ήπαρ, στο μαστό, στον προστάτη και στο παχύ έντερο.
Το σκόρδο αυξάνει τη δραστικότητα των κυττάρων του ανοσοποιητικού συστήματος, που πολεμούν τον καρκίνο και βοηθούν στη διάσπαση καρκινογόνων ουσιών.
• Το ελαιόλαδο συμβάλλει στην προστασία από τον καρκίνο, λόγω της περιεκτικότητάς του σε βιταμίνη Ε, σε μονοακόρεστα λιπαρά οξέα και σε σκουαλένιο, συστατικό το οποίο παρεμβαίνει στα ογκογονίδια.
Ο ανανάς αποτελεί εξαιρετική πηγή της αντιοξειδωτικής βιταμίνης C και του ενζύμου βρωμελαΐνη, που μπορεί να προστατεύει από τον καρκίνο του πνεύμονα και του μαστού.
Τα μήλα, παράλληλα με τα αντιοξειδωτικά τους οφέλη, περιέχουν το φυτοχημικό κουερσετίνη, ένα σημαντικό βιοφλαβονοειδές της διατροφής μας, για το οποίο μελέτες έδειξαν ότι ίσως ελαττώνει τον κίνδυνο για καρκίνο του πνεύμονα και επιβραδύνει την ανάπτυξη καρκίνου του προστάτη.
Το τσάι περιέχει κατεχίνες (ονομάζονται και πολυφαινόλες), ισχυρά αντιοξειδωτικά που προστατεύουν από τον καρκίνο. Το πράσινο τσάι φημίζεται για το ισχυρότατο αντιοξειδωτικό του, την επιγαλλοκατεχίνη (EGCG), ενώ και το μαύρο τσάι έχει το δικό του «οπλοστάσιο» με αντικαρκινικά συστατικά.

Όσοι τρώνε συστηματικά όσπρια και περιορίζουν το κρέας, μειώνουν τον κίνδυνο του καρκίνου κατά 12%

Η ισχύς εν τη ενώσει
Για όλα τα αντικαρκινικά τρόφιμα υπάρχουν μελέτες που έχουν δείξει ότι επιδρούν μεμονωμένα στον κίνδυνο ανάπτυξης καρκίνου. Ωστόσο, πολυάριθμες έρευνες δείχνουν ότι, όταν καταναλώνονται ταυτόχρονα, οι φυτοχημικές ουσίες δρουν μαζί και έχουν μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα (συνεργιστική επίδραση) σε σχέση με τη μεμονωμένη δράση.
Τα διατροφικά πρότυπα Οι νέες κατευθύνσεις της Επιδημιολογίας σχετικά με τη διατροφή και τη συσχέτισή της με την ασθένεια προωθούν ολοκληρωμένα διατροφικά πρότυπα (π.χ. μεσογειακή ή δυτικού τύπου διατροφή) και όχι μεμονωμένα τρόφιμα. Ένα διατροφικό πρότυπο πλούσιο σε τρόφιμα με αντικαρκινική δράση μπορεί να προστατέψει από πολλές μορφές καρκίνου. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η παραδοσιακή μεσογειακή διατροφή.

Πέμπτη 25 Αυγούστου 2011

οργόνη οργονίτες και εφαρμογές

«Η κοσμική αρχέγονη ενέργεια που λέγεται κοσμική οργονοενέργεια ,ανακαλύφθηκε ανάμεσα στο 1936 και το 1939 στη Νορβηγία. Η αρχική ανακάλυψη ολοκληρώθηκε βασικά το 1940 στο Μαίην στις ΗΠΑ. Ήταν λοιπόν αποτέλεσμα περίπλοκων ερευνών στο βασίλειο της φύσης γενικά και των ανθρώπινων βιοενεργειακών λειτουργιών πιο ειδικά που κράτησαν περίπου 20 χρόνια. Ανακαλύφθηκε από το Βίλχελμ Ράιχ.»

Το παραπάνω κείμενο είναι παρμένο από το συσσωρευτή Οργόνης του Βίλχελμ Ράιχ.

Τι είναι η Οργόνη.
Η Οργόνη είναι το Πράνα,το Μάνα,το Τσί, το Παγκόσμιο ρευστό!
Ο Βίλχελμ Ράιχ βρήκε τι είναι επιστημονικά αυτή η ενέργεια και της αφαίρεσε από πάνω της οτιδήποτε το μεταφυσικό.
Ο Ράιχ εξηγεί πως το κυματοειδές τρεμόσβημα της ατμόσφαιρας που βλέπουμε πάνω στις κορφές των βουνών, στο έδαφος στη θάλασσα κλπ δεν είναι κύμα ζέστης γιατί δεν θα μπορούσε να είναι κάτι τέτοιο σε τόσο χαμηλές θερμοκρασίες όπως είναι λογικό.
Ούτε είναι αέρας γιατί ο αέρας δεν είναι ορατός.
Επίσης ούτε μετακινείται αυτό το στρώμα με τον αέρα και πάει πάντα από τη Δύση στην Ανατολή.
Άρα αυτό το τρεμόσβημα είναι η κοσμική ενέργεια.
Σύμφωνα λοιπόν με τον Ράιχ η οργόνη είναι η αρχέγονη κοσμική ενέργεια και έχει δύο μορφές, τη «θετική» OR ή POR και την «αρνητική» DOR, όπου η OR συνδέεται με τη ζωή, ενώ η DOR με την ερήμωση και το θάνατο. Τη «θετική» οργόνη (OR) τη συναντάμε και με τα ονόματα Ενέργεια της Ζωής, Chi ή Ki ή Qi, Πράνα, Αιθέρας, Βιοενέργεια, Πέμπτο Στοιχείο κ.λπ. Συνήθως όταν αναφερόμαστε στην οργόνη, εννοούμε τη «θετική» οργόνη (OR).

Οι οργονίτες είναι η πιο πρόσφατη συνέχεια της έρευνας του Βίλχελμ Ράιχ (1897-1957), που πειραματίστηκε για χρόνια με μια ενέργεια που ονόμασε οργόνη.
Ένας οργανισμός, ο οποίος λειτουργεί μέσα σε ένα θετικό πεδίο είναι πιο υγιής και έχει περισσότερες δυνατότητες εξέλιξης. Το ίδιο φυσικά ισχύει και για ένα χώρο. Ένας θετικός χώρος μας ξεκουράζει, μας εμπνέει, μας ενεργοποιεί, ενώ αντίστοιχα ένας αρνητικός μας εκνευρίζει, μας κουράζει, μας αρρωσταίνει, μας δημιουργεί νωθρότητα κ.λπ.

Οι οργονίτες είναι μια απλή λύση για να διορθώσετε τις ενέργειες του χώρου σας, του σώματός σας και εκτενέστερα του κόσμου σας. Η βασική τους λειτουργία είναι να προσλαμβάνουν οποιουδήποτε τύπου αρνητική ενέργεια, η οποία μετατρέπεται σε χαώδη μορφή και αναδομείται ισόποσα σε θετική. Έτσι λοιπόν μπορούν άνετα να τοποθετηθούν σε αρνητικά σημεία ενός χώρου (όπως είναι τα πεδία Hartman και Curry), όπου θα εξουδετερώσουν το αρνητικό πεδίο μετασχηματίζοντάς το σε θετικό, φέρνοντας έτσι εκ πρώτης μια ισορροπία στο χώρο. Αντίστοιχα βέβαια μπορούν να τοποθετηθούν σε ένα θετικό σημείο για να το ενεργοποιήσουν ακόμη περισσότερο. Το σχήμα της κατασκευής δίνει μερική κατεύθυνση, ενώ η σπείρα (όπου αναφέρεται) επαυξάνει την ένταση του πεδίου.

Στις μέρες μας παρατηρείται μια αύξηση κατασκευής τέτοιου τύπου συσκευών σε παγκόσμιο επίπεδο με άμεσο κίνητρο την καταπολέμηση της ηλεκτρομαγνητικής ρύπανσης.

Οι οργονίτες κατασκευάζονται από ένα μίγμα ρητίνης και ρινίσματος μετάλλου και περιέχουν κρυστάλλους ή ημιπολύτιμους λίθους. Λόγω της χειροποίητης κατασκευής τους είναι μοναδικοί, ενώ διατίθενται σε διάφορα μεγέθη και σχέδια, ανάλογα με τον τρόπο που θέλουμε να τους χρησιμοποιήσουμε (π.χ. για προσωπική χρήση, για συγκεκριμένο χώρο, για συγκεκριμένο πεδίο, για συγκεκριμένο αποτέλεσμα κ.λπ.). Σας γνωρίζουμε επίσης ότι τα μεγέθη που αναφέρονται είναι κατά προσέγγιση.

Δεν χρειάζονται «καθάρισμα» όπως οι κρύσταλλοι, ενώ μπορείτε να «καθαρίσετε» έναν κρύσταλλο τοποθετώντας τον πάνω ή δίπλα σ’ έναν οργονίτη.

Δεν θεωρούνται θεραπευτικές συσκευές και δεν αντικαθιστούν ή υποκαθιστούν τις ιατρικές συμβουλές ή τις φαρμακευτικές αγωγές.
Μια Σύντομη Αναδρομή στην Ιστορία της Οργόνης

Τις δεκαετίες του 1930 και 1940, ο δρ. Βίλχελμ Ράιχ εντόπισε και μέτρησε την αιθερική ενέργεια (ενέργεια της ζωής, τσι, κλπ.), την οποία ονόμασε «οργόνη».

Ο δρ. Ράιχ καθόρισε ότι τοποθετώντας εναλλάξ στρώματα γυαλιού (fiberglass), μία οργανική ουσία, και ατσαλόμαλλο, μία ανόργανη ουσία, μπορούσε στην πραγματικότητα να προσελκύσει και να συλλέξει την οργόνη (αιθερική ενέργεια), τόσο αυτή που ήταν πλεονεκτική για τη ζωή (την οποία ο Ράιχ ονόμαζε “OR” ή “POR”) όσο και την βλαβερή αρνητική αιθερική ενέργεια («θανατηφόρα οργόνη» ή “DOR”).

Κατασκεύασε, λοιπόν, μεγάλα κουτιά που ονόμασε «συσσωρευτές» ή “oracs”, χρησιμοποιώντας απλώς την αρχή των εναλλασσόμενων στρωμάτων. Με τον τρόπο αυτό κατάφερε να θεραπεύσει ασθενείς με διάφορα προβλήματα, όπως διάφορες μορφές καρκίνου, βάζοντας τους να κάτσουν μέσα στο κουτί για συγκεκριμένα χρονικά διαστήματα.

Το 1986, επιστήμονες του πανεπιστημίου του Marburg στη Γερμανία, δημοσίευσαν τα αποτελέσματα μιας έρευνας που έδειχνε ότι 30λεπτες θεραπείες μέσα στον συσσωρευτή προκαλούσαν μόνιμα, θετικά ψυχοσωματικά αποτελέσματα, πράγμα που δεν συνέβαινε με τον θάλαμο που κατασκευάστηκε, σε αντιδιαστολή, μόνο από γυαλί. Η δήλωση που ακολούθησε την έρευνα έλεγε ότι «τα αποτελέσματα που λάβαμε από την έρευνα μας, μας παρείχαν αποδείξεις σχετικά με την υπόθεση ότι οι φυσικές ιδιότητες του συσσωρευτή οργόνης και η ψυχοσωματική επίδραση που έχει στους ανθρώπινους οργανισμούς, που αξίωσαν ο Ράιχ και οι συνεργάτες του, πραγματικά υπάρχουν.»

Το έργο του Ράιχ συνεχίστηκε στη δεκαετία του 1960, από ένθερμους, ανοιχτόμυαλους Ρώσους επιστήμονες, όπως ο δρ. Nikolai Kozyrev (1908-1983). Ο τελευταίος απέδειξε επιστημονικά ότι τέτοιες αόρατες ενέργειες υπάρχουν πράγματι γύρω μας, και ότι το εμπνευσμένο έργο του Ράιχ είχε την ατυχία να εξελιχθεί πρακτικά από το Σοβιετικό στρατό σε αμυντικές εφαρμογές οι οποίες βασίστηκαν στις αρχές των επονομαζόμενων «πεδίων συστροφής» (π.χ. αιθερική ενέργεια). Το έργο του Kozyrev, που επιβεβαιώνει το έργο του Ράιχ, ήταν απόρρητο μέχρι και την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης το 1991.

Ακολουθώντας τα βήματα τους, χιλιάδες επιστήμονες επιπέδου Ph.D. και από τις δύο πλευρές του Σιδηρούν Παραπετάσματος συνέχισαν από γενιά σε γενιά την πρωτοποριακή έρευνα του Ράιχ και του Kozyrev, ωθώντας αργά την κυρίαρχη Δυτική επιστήμη να «αναγνωρίσει επισήμως» την ιδέα ενός αόρατου συμπαντικού μέσου που ονομάζουν «σκοτεινή ύλη», «διακύμανση του κενού» ή «ενέργεια μηδενικού σημείου», αναλόγως με το ποιον ρωτάτε. Είναι κοινώς κατανοητό από τους φίλους των οργονιτών ότι όλα τα παραπάνω περιγράφουν στην ουσία το ίδιο πράγμα, αυτό που ο Ράιχ ονόμαζε «οργόνη».

Ο Ράιχ έχτισε το ερευνητικό του εργαστήριο, που ονόμασε Orgonon, στο αγροτικό Maine των Η.Π.Α., καθώς εκείνη την εποχή η τοποθεσία ήταν απομακρυσμένη από πηγές «θανατηφόρας οργόνης» την οποία οι συσσωρευτές του συνέλεγαν εξίσου όπως και την θετική. Το να λειτουργείς έναν συσσωρευτή οργόνης κοντά σε πηγές DOR (όπως είναι τα πυρηνικά εργοστάσια ή οι πύργοι της ραδιοφωνίας κλπ.) έχει την τάση να βλάπτει αυτόν που βρίσκεται μέσα στον συσσωρευτή, έτσι η γεωγραφική τοποθεσία ήταν και είναι ένας σημαντικός παράγοντας για τη λειτουργία του συσσωρευτή.

Τα Πλεονεκτήματα του Οργονίτη

Ο άνθρωπος που ονόμασε τις κατασκευές που ακολούθησαν και που βασίστηκαν στην αρχή του Ράιχ περί εναλλαγής οργανικού - ανόργανου υλικού είναι ο Karl Hans Welz και έχει κατοχυρώσει τη λέξη Orgonite®. Ο Welz είναι από τους πρωτοπόρους στο θέμα των οργονιτών αλλά και άλλων συσκευών που βασίζονται στην οργόνη.

Επίσης, ένα ζευγάρι, ο Don και η Carol Croft, ανακάλυψαν το 2000 μέσα από την έρευνα τους στο διαδίκτυο αλλά και με την προσωπική τους παρατήρηση, ότι το να αναμίξεις οργανική ρητίνη με τα ανόργανα ρινίσματα των μετάλλων και χύνοντας τα μέσα σε μικρά καλούπια, όπως χάρτινα κυπελλάκια ή φορμάκια του κέικ, παράγει ένα υλικό που προσελκύει την αιθερική ενέργεια όπως έκανε και ο συσσωρευτής του Ράιχ.

Η Carol Croft, προικισμένη με μια ισχυρή αίσθηση στο να διακρίνει τις ενέργειες, αντιλήφθηκε τη σημασία αυτού του ευρήματος και το πήγε ένα βήμα παραπέρα, προσθέτοντας μικρούς κρυστάλλους χαλαζία στο μίγμα για την δυνατότητά τους να συλλέγουν, να μεταδίδουν και να εκπέμπουν την αιθερική ενέργεια. Αυτή η προσθήκη στο μίγμα ρητίνης/μετάλλου δημιουργεί ένα προϊόν που λειτουργεί σαν ένα αυτοδιαχειριζόμενο, συνεχούς λειτουργίας, υψηλής αποδοτικότητας στην μετατροπή DOR σε POR (αρνητική σε θετική) εργοστάσιο μεταστοιχείωσης της ενέργειας.

Όταν ο οργονίτης είναι μέσα στην ακτίνα μιας πηγής DOR/αρνητικής ενέργειας, την μετατρέπει συνεχώς και επαρκώς σε POR/θετική ενέργεια και έτσι, στην ουσία, δημιουργούνται πομποί θετικής ενέργειας από κάθε πομπό αρνητικής ενέργειας μιας και οι τελευταίοι είναι τελείως ανυπεράσπιστοι απέναντι στο φαινόμενο.

Η ρητίνη στον οργονίτη συρρικνώνεται κατά τη διαδικασία πήξης, πιέζοντας οριστικά τους κρυστάλλους χαλαζία μέσα στην κατασκευή, δημιουργώντας έτσι το γνωστό πιεζοηλεκτρικό φαινόμενο μέσα στον κρύσταλλο. Αυτό σημαίνει ότι τα άκρα του κρυστάλλου αποκτούν ηλεκτρική πολικότητα. Πιστεύεται ότι οφείλεται και σ’ αυτό το φαινόμενο το ότι ο οργονίτης λειτουργεί τόσο καλά σαν γεννήτρια θετικής ενέργειας.

Έτσι, ο οργονίτης παρουσιάζει μια πολύ σημαντική βελτίωση σε σχέση με την αρχική εργασία του Ράιχ με τον συσσωρευτή οργόνης που προσελκύει την «θανατηφόρα οργόνη» εξίσου με την θετική και δεν κάνει κάτι για να την μετατρέψει σε κάποια ευεργετική μορφή ενέργειας, σε αντίθεση με τους οργονίτες που, λόγω της κατασκευή τους, το κάνουν συνεχώς.

Μέσα σε ένα χρόνο, ο Don άρχισε να δημοσιεύει αναφορές από τις εμπειρίες που είχαν αυτός και η γυναίκα του, με την τακτική εξάπλωσης μικρών οργονιτών κοντά σε πηγές DOR ή αρνητικές προς τη ζωή πηγές ενέργειας, όπως είναι οι κεραίες κινητής τηλεφωνίας, τα πυρηνικά εργοστάσια, οι υπόγειες βάσεις και οι φυσικές ενεργειακές γραμμές και δίνες της Γης. Ο Don συμπεριέλαβε στις αναφορές του συγκεκριμένα θετικά για τη ζωή, καθαριστικά, θεραπευτικά, επιβεβαιωμένα αποτελέσματα που παρατήρησαν ως αποτέλεσμα αυτής της δραστηριότητάς τους (“gifting”), και αυτό τον ώθησε στο να ενθαρρύνει τους αναγνώστες του να αντιγράψουν τις προσπάθειες του στις δικές τους κοινότητες.
 http://warriormatrix.com
http://ethericwarriors.com/ip/forum.php
 http://www.orgoniseafrica.com/
 

Φυσικοί τρόποι για να καταπολεμήσετε το κρυολόγημα και τη γρίπη

Υπάρχει τρόπος να προφυλαχτούμε από το κρυολόγημα;
Η σωστή διατροφή μπορεί να είναι η ασπίδα μας. Η κατανάλωση τροφίμων πλούσιων σε θρεπτικά συστατικά, αλλά και η επαρκής ενυδάτωση του οργανισμού μας, είναι ο καλύτερος τρόπος να οχυρώσουμε το ανοσοποιητικό μας σύστημα:
Το φθινόπωρο και ειδικά ο χειμώνας, με τις αλλαγές στις καιρικές συνθήκες -η πτώση της θερμοκρασίας και η βροχές- φέρνουν μαζί τους και τις πρώτες ιώσεις που ταλαιπωρούν, τόσο τους μεγάλους, όσο και τα παιδιά. Τα πρώτα συμπτώματα είναι φτέρνισμα, βήχας και μύτη που τρέχει. Μπορεί να μην υπάρχει πυρετός ή μπορεί αυτός να είναι χαμηλός.
Το κοινό κρυολόγημα είναι λοίμωξη του ανώτερου αναπνευστικού συστήματος. Αυτήν την εποχή περισσότεροι από 200 τύποι ίων απειλούν τον οργανισμό μας και μερικοί από εμάς θα προσβληθούμε τουλάχιστον 1-2 φορές κάθε χρόνο, άλλοι με ελαφριά συμπτώματα και άλλοι με πιο βαριά. Οι ιοί αυτοί μεταδίδονται πολύ εύκολα με τον βήχα, το φτέρνισμα και την αναπνοή. Σε περιόδους μεγάλης έξαρσης των ιώσεων, καλό είναι να αποφεύγουμε όσο είναι δυνατόν τις συγκεντρώσεις πολλών ατόμων σε κλειστούς χώρους, οπού οι ιοί και η ξηρότητα του αέρα ευνοούν την εμφάνιση γενών λοιμώξεων.
Συμπτώματα: Τα πιο συνηθισμένα συμπτώματα του κρυολογήματος είναι η βουλωμένη μύτη ή το συνάχι και τα υγρά μάτια, καταρροή και βήχας. Συνοδεύεται από ελαφρύ πυρετό, πονόλαιμο, ίσως φτάρνισμα και επιπεφυκίτιδα.
Διάρκεια: Μερικές ημέρες
Αντιμετώπιση: Ξεκούραση, αρκετά υγρά, και ελαφριά δίαιτα. Δεν πρέπει να πιέζετε το άτομο να φάει την ποσότητα και τα είδη των τροφών που συνήθως καταναλώνει καθημερινά. Στο κοινό κρυολόγημα, όπως και στις περισσότερες ιώσεις, η θεραπεία απλώς ανακουφίζει τα συμπτώματα και δεν αντιμετωπίζει άμεσα την αιτία του προβλήματος.
Πιθανές επιπλοκές: Αν το κρυολόγημα διαρκέσει πολλές μέρες και η άμυνα του οργανισμού του ατόμου είναι «πεσμένη», υπάρχει ένας μικρός κίνδυνος να εμφανιστούν άλλες λοιμώξεις. Επίσης, επειδή διαταράσσεται η μικροβιακή χλωρίδα, μπορεί να δημιουργηθούν οι κατάλληλες συνθήκες ώστε να αναπτυχθούν διάφορα μικρόβια. Έτσι, ανάμεσα στις πιθανές επιπλοκές ανήκουν η παραρρινοκολπίτιδα (δηλαδή ιγμορίτιδα), η ωτίτιδα και σε σοβαρές περιπτώσεις η πνευμονία κ.λπ.
Γρίπη
Οφείλεται σε κάποιον ιό (ιό της γρίπης τύπου Α και Β) και μεταδίδεται με τον βήχα και το φτάρνισμα.
Συμπτώματα: H βουλωμένη μύτη ή το συνάχι, o υψηλός πυρετός, ο ερεθισμένος λαιμός και η επιπεφυκίτιδα είναι ορισμένα από τα συμπτώματα της γρίπης. Το άτομο αισθάνεται κουρασμένο και έχει πόνους στους μυς και στα κόκαλα, κυρίως όμως, τα συμπτώματα επικεντρώνονται στο ανώτερο αναπνευστικό (μύτη, φάρυγγα, αμυγδαλές).
Διάρκεια: Μία εβδομάδα
Αντιμετώπιση: Ξεκούραση και παραμονή στο σπίτι. Πρέπει να δίνονται αρκετά υγρά και να φροντίζετε τα γεύματα να είναι ελαφρά. Για την αντιμετώπιση του πυρετού, το πιο ιδανικό είναι το μπάνιο σε χλιαρό νερό.
Για την καλύτερη κατάσταση της υγείας μας, οι αιτίες των ασθενειών, όπως ιογενείς μολύνσεις – λοιμώξεις, πρέπει να αντιμετωπίζονται, προτού εκδηλωθούν.
Δεν χρειάζεται να κάνουμε μεγάλες θυσίες προκειμένου να προστατευτούμε από τις ιώσεις. Γι’ αυτόν ακριβώς το σκοπό, το ανοσοποιητικό σύστημα πρέπει να είναι ενδυναμωμένο, προκειμένου να μπορεί να προστατεύει τον οργανισμό από ξένους εισβολείς. Σύμμαχοι στην αντιμετώπιση των γενών λοιμώξεων, μπορεί να αποτελούν η κατάλληλη διατροφή και η αύξηση της σωματικής δραστηριότητας.
Το ανοσοποιητικό σας σύστημα είναι η προσωπική σας ιατρική ομάδα, εξειδικευμένη στην τέχνη της ίασης. Βρίσκεται πάντα επί ποδός και είναι μόνιμα έτοιμο να πάρει προληπτικά μέτρα για να καταπολεμήσει όλους τους ιούς, τα βακτήρια και όλους τους οργανισμούς που προσπαθούν να σας επιτεθούν, και να προκαλέσουν ασθένειες (κρυολόγημα, λοιμώξεις).
Για να ενισχύσουμε το ανοσοποιητικό μας σύστημα, χρησιμοποιούμε μια διατροφή με όσο το δυνατόν περισσότερες βιολογικές τροφές, οι οποίες μας παρέχουν αρκετές αντιοξειδωτικές ουσίες, βιταμίνες (Α, C, E,), ιχνοστοιχεία (σελήνιο, ψευδάργυρο κ.ά.), κυρίως άφθονα φρέσκα λαχανικά εποχής καθημερινά. Εστιαστείτε στα κρεμμύδια, το σκόρδο, τα καρότα, τα ραπανάκια, τις καυτερές πιπεριές, τα λεμόνια και το τζίντζερ. Επίσης, 3-4 φρούτα την ημέρα. Όσπρια, ανεπεξέργαστα δημητριακά, ξηρούς καρπούς (ιδίως καρύδια που περιέχουν μεγάλη ποσότητα σεληνίου) και σπόρους. Πρέπει να καταναλώνονται σε μικρές ποσότητες και στους σωστούς συνδυασμούς.
Οι αντιοξειδωτικές βιταμίνες που βρίσκονται στα φρούτα και τα λαχανικά (βιταμίνες C, A, E), βοηθούν στο σχηματισμό των αντισωμάτων, των κυττάρων δηλαδή που καταστρέφουν τα μικρόβια – εισβολείς. Επειδή η φύση έχει προβλέψει από μόνη της τι χρειαζόμαστε την κάθε εποχή, προτιμήστε τα προϊόντα εποχής και μην ξεχνάτε πως, επειδή κάθε φρούτο και λαχανικό έχει τη δική του θρεπτική ιδιαιτερότητα, η ποικιλία στη διατροφή εξασφαλίζει μεγαλύτερα αποθέματα βιταμινών για τον οργανισμό μας.
Καταναλώνετε 1-2 φορές την εβδομάδα μικρά ψαράκια, δημητριακά, ωμούς και ανάλατους, ξηρούς καρπούς, σκόρδο και ελαιόλαδο. Ιδιαίτερα ευεργετικά για τη δραστηριότητα του ανοσοποιητικού φαίνεται να είναι τα ω-3 λιπαρά οξέα, που βρίσκονται στα λιπαρά ψάρια και τους ξηρούς καρπούς. Το ελαιόλαδό μας είναι πηγή βιταμίνης Ε, ενώ οι ξηροί καρποί, τα μη αποφλοιωμένα δημητριακά, το κρέας και τα οστρακοειδή είναι πηγές ψευδαργύρου, ενός σημαντικού συμμάχου ενάντια στο κρυολόγημα. Η αλλισίνη του σκόρδου έχει έντονη αντιμικροβιακή δράση, ενώ τα ζωντανά στελέχη βακτηρίων (προβιοτικά) που προστίθενται στη διατροφή μέσω γάλακτος και γιαουρτιού, έχει βρεθεί πως παράγουν πρωτεΐνες που αδρανοποιούν παθογόνους οργανισμούς. Τέλος, η βιταμίνη Ε συντελεί στην παραγωγή β-κυττάρων, μιας ειδικής κατηγορίας λεμφοκυττάρων, με ουσιαστικό ρόλο σε ειδικούς αμυντικούς μηχανισμούς του οργανισμού.
Καθίστε στο σπίτι σας και ξεκουραστείτε…
Επειδή ο οργανισμός είναι κουρασμένος, η παραμονή στο σπίτι μέχρι το «κρύωμα να κάνει τον κύκλο του» είναι απαραίτητη. Κοιμηθείτε! Επτά με εννέα ώρες καθημερινός ύπνος είναι αρκετός, για να ισχυροποιήσει το ανοσοποιητικό μας σύστημα.
Πίνετε αρκετά ζεστά υγρά
Η επαρκής ενυδάτωση του οργανισμού βοηθάει τη ρύθμιση της θερμοκρασίας του σώματος, προλαβαίνει τα σημάδια της κόπωσης και γενικότερα προάγει τη σωστή λειτουργία του μεταβολισμού και του οργανισμού μας. Εκτός από νερό, μπορείτε να καταναλώνετε φυσικούς χυμούς (με μέτρο γιατί έχουν θερμίδες) και διάφορα ροφήματα όπως πράσινο τσάι, τσάι του βουνού, χαμομήλι (που έχει αντιφλεγμονώδη δράση) κ.ά., ενώ αντί για ζάχαρη προσθέστε λίγο μέλι.
Μαγειρέψτε σούπες
Οι ζεστές σούπες ενυδατώνουν τον οργανισμό και συγχρόνως καταπολεμούν τους ιούς. Δοκιμάστε κομματάκια πιπερόριζας, κρεμμύδια, καυτερή πιπεριά, τα οποία βοηθούν τον οργανισμό να καθαρίσει την βλέννα. Οι σούπες είναι πλούσιες σε πρωτεΐνες και μέταλλα, τα οποία είναι τα βασικά δομικά υλικά για την δημιουργία των αντισωμάτων του οργανισμού.
Αποφύγετε τις ακραίες δίαιτες
Τα άτομα που ακολουθούν αυστηρά σχήματα δίαιτας είναι ιδιαίτερα επιρρεπή σε προσβολή από τους ιούς. Και αυτό γιατί, όταν η απώλεια βάρους επιτρέπει μεγάλη απώλεια μυϊκής μάζας και υγρών, οδηγεί στην εξασθένιση του οργανισμού. Από την άλλη, το υπερβάλλον λίπος στα παχύσαρκα ή υπέρβαρα άτομα συσχετίζεται άμεσα με τη δυσλειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος. Γι’ αυτό πρέπει να διατηρείτε ένα φυσιολογικό βάρος.
Αποφύγετε το κάπνισμα και την κατανάλωση αλκοόλ
Το τσιγάρο δεσμεύει μεγάλες ποσότητες αντιοξειδωτικών βιταμινών και κάνει το ανοσοποιητικό μας σύστημα πιο ευάλωτο στις λοιμώξεις. Από την άλλη, η μεγάλη και συχνή κατανάλωση αλκοόλ, παρέχει στον οργανισμό «κενές» θερμίδες (χωρίς θρεπτική αξία) και συντελεί στην αφυδάτωσή του.
Οι λανθασμένες διατροφικές συνήθειες πολλών ατόμων επιβαρύνουν τη λειτουργία του ανοσοποιητικού τους συστήματος, με τελικό αποτέλεσμα να τους κάνει ευάλωτους σε ομογενείς μολύνσεις – λοιμώξεις. Η μείωση του προσλαμβανόμενου κορεσμένου (ζωικού) λίπους μπορεί να βελτιώσει τη δραστηριότητα του ανοσοποιητικού, αυξάνοντας παράλληλα τη δράση των φαγοκυττάρων, εκείνων των κυττάρων που καταστρέφουν τα βακτήρια – εισβολείς.
Ιδιαίτερα, το β-καροτένιο συντελεί στην ενδυνάμωση του ανοσοποιητικού συστήματος μέσω της αύξησης της δραστικότητας των προστατευτικών φονικών κυττάρων (NΚ κυττάρων), ο ρόλος των οποίων έγκειται στην καταστροφή των μολυσμένων από ιούς κυττάρων. Το β-καροτένιο (πρόδρομη ουσία για το σχηματισμό της βιταμίνης Α) αποτελεί το πιο διαδεδομένο καροτενοειδές και εμπεριέχεται σε τροφές όπως: φρούτα και λαχανικά με βαθύ κίτρινο ή πορτοκαλί χρώμα (βερίκοκο, πεπόνι, ντομάτα, καρότα), καθώς και στα πράσινα φυλλώδη λαχανικά (σπανάκι, μαρούλι, μπρόκολο και ποικίλα χόρτα). Ας φροντίσουμε λοιπόν να υπάρχουν πάντα στο τραπέζι μας άφθονα φρούτα και λαχανικά, που θα μας εφοδιάσουν με τις απαραίτητες βιταμίνες αλλά και τα ιχνοστοιχεία.
Συμφωνά με της αρχές της φυσικής Ιατρικής, τα κρυολογήματα είναι μια προσπάθεια του οργανισμού να αποβάλει διάφορες τοξικές ουσίες και βακτηρίδια.
Τι τρώμε;
Τρώμε ελαφρά και λιγότερη τροφή, και φτιάχνουμε σούπες από λαχανικά και δημητριακά, όπως μια σούπα από 60γρ. φρέσκο τζίντζερ, 50γρ. ρύζι και 2 σκελίδες σκόρδο. Βάζετε να βράσει το ρύζι και στα μισά του βρασμού του προσθέτετε το τζιντζερ και το σκόρδο. Η σούπα τρώγεται ζεστή. Θα αισθανθείτε αμέσως ανακούφιση, ιδίως όταν υπάρχει βήχας και ρίγος χωρίς πυρετό. Οι θρεπτικές, καυτές σούπες τονώνουν τόσο την κυκλοφορία του αίματος, όσο και τον ίδιο τον οργανισμό σας, ενισχύοντας τις άμυνες σας. Εάν επικρατεί πυρετός, τρώμε φρούτα και χυμούς από λαχανικά.
Ένας καλός χυμός είναι ο πράσινος χυμός.
Περνάτε στον αποχυμωτή ή στο μπλέντερ 6-8 φύλλα πράσινο μαρούλι, 1 καρότο, 1 μήλο, και λίγο μαϊντανό. Δίνει 1 ποτήρι χυμό. Συστήνω 2-4 ποτήρια την ημέρα, όταν υπάρχει πυρετός.
Άλλες τροφές που μπορούν να μας βοηθήσουν
Πλούσιες τροφές σε βιοφλαβανοιδή όπως το λάχανο, οι πράσινες πιπεριές και το εσωτερικό τους μέρος. Μαϊντανός, μπρόκολο, κράμβη, κρεμμυδάκια φρέσκα, πράσα, χυμός από φρέσκο λεμόνι, γκρέιπφρουτ, πορτοκάλια, ακτινίδια, μήλα, αχλάδια, ρόδια.
Επίσης, σας συστήνω να μάθετε να χαλαρώνετε, διότι το άγχος αποδυναμώνει το αμυντικό σας σύστημα. Αφιερώστε χρόνο στον εαυτό σας, και παράλληλα προσπαθήστε να έχετε υποστήριξη και αγάπη από το οικογενειακό σας περιβάλλον. Έτσι ελαττώνετε την ευαισθησία στις αρρώστιες. Το γέλιο είναι πολύ σημαντικό. Η προσευχή, η πίστη και η ευγνωμοσύνη καθημερινά μας ηρεμούν και μας ανακουφίζουν
Για να μην κρυολογείτε συχνά, μάθετε να τρώτε σωστά.
Καλό Χειμώνα…
Ματίνα Χρονοπούλου, BSc., N.D., Ph.D.
Δρ. Φυσικής Ιατρικής
Πτυχιούχος: College of Naturopathic &
Complementary Medicine, U.K.
College of Oriental Medicine, U.K.
International School of Natural Medicine, U.K.
  • Οι πληροφορίες που παρέχονται έχουν καθαρά ενημερωτικό χαρακτήρα και δεν μπορούν να αντικαταστήσουν τη γνωμάτευση ή την επίσκεψη σε γιατρό ή άλλο ειδικό της υγείας.
Ματίνα Χρονοπούλου, B.Sc., N.D., Ph.D.
Δρ. Φυσικοπαθητικής  Ιατρικής, Διατροφική Θεραπεία

Αυτοάνοσα νοσήματα

Ένας φαινομενικός παραλογισμός του ανοσοποιητικού μας συστήματος
Τα αυτοάνοσα νοσήματα είναι μια ομάδα νοσημάτων με συμμετοχή και προσβολή πολλών οργάνων και ιστών και επομένως συμπεριλαμβάνουν ένα ευρύ φάσμα συμπτωμάτων και κλινικών εικόνων. Διακρίνονται:
1. Σε αυτά που προσβάλλεται ένα όργανο (οργανοειδικά), π.χ. θυρεοειδίτιδα Hashimoto, σακχαρώδης διαβήτης τύπου I και
2. Σε αυτά που προσβάλλονται ταυτόχρονα ή διαδοχικά πολλά όργανα (συστηματικά), π.χ. συστηματικός ερυθηματώδης λύκος (ΣΕΛ), ρευματοειδής αρθρίτιδα).
Ποιο είναι το κοινό χαρακτηριστικό όλων αυτών των παθήσεων; Η δυσλειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος και η ανάπτυξη αντισωμάτων για τα ίδια τα όργανα και τους ιστούς του οργανισμού. Η ύπαρξη δηλαδή αυτοαντισωμάτων τα οποία μπορούν να ανιχνευθούν συνήθως στον ορό των ασθενών και καταστρέφουν τους ίδιους τους ιστούς και τα όργανα του ασθενούς.
Τι είναι το ανοσοποιητικό σύστημα και ποια είναι η λειτουργία του;
Το ανοσοποιητικό σύστημα προστατεύει τον οργανισμό από τις επιθέσεις εισβολέων, τους οποίους αναγνωρίζει ως «ξένους προς τους ιστούς του οργανισμούς» είτε είναι μικροοργανισμοί (π.χ. μικρόβια, ιοί, μύκητες) είτε είναι ιστοί (π.χ. μετάγγιση διαφορετικής ομάδας αίματος ή μη ιστοσυμβατότητα σε μεταμοσχεύσεις) είτε τροφές, όπως γύρη κλπ.
Το ανοσοποιητικό σύστημα διαθέτει ένα εξαιρετικά πολύπλοκο σύστημα κυττάρων επιφορτισμένο να αναγνωρίζει αρχικά και ακολούθως να αντιδρά, παράγοντας αντισώματα με σκοπό την καταστροφή ουσιών που αναγνωρίζει ως «ξένες» και που είναι δυνητικά επιβλαβείς για τον οργανισμό (οι «ξένοι» εισβολείς ονομάζονται αντιγόνα). Την καταστροφή την επιτυγχάνει παράγοντας το κατάλληλο αντίσωμα κάθε φορά για το κάθε νέο αντιγόνο.
Τα αντισώματα είναι μόρια πρωτεϊνικής φύσης, των οποίων η στερεοδιάταξη (η μορφή τους) τους επιτρέπει να προσδένονται στο αντιγόνο [το μόριο του εισβολέα το οποίο πυροδότησε τη σύνθεσή τους και με το οποίο έχουν συμπληρωματική στερεοδιάταξη (μορφή)]. H πρόσδεσή των αντισωμάτων στα αντιγόνα του εισβολέα προκαλεί στη συνέχεια σειρά αντιδράσεων που στόχο έχουν να τα καταστρέψουν και τελικά να τα απομακρύνουν από τον οργανισμό.
Η όλη αυτή η αμυντική διαδικασία του ανοσοποιητικού συστήματος στις περιπτώσεις αυτοάνοσων μοιάζει να απορυθμίζεται και αντί να επιτίθεται μόνο στους ξένους εισβολείς, καθώς θα έπρεπε, κάνει λάθος αναγνωρίζοντας τους δικούς του ιστούς σαν «ξένους», παράγει αυτοαντισώματα και αρχίζει επίθεση στον ίδιο του «τον εαυτό».
Αυτοάνοσα – Παθογένεση
Η συχνότητα των αυτοάνοσων νοσημάτων κυμαίνεται περίπου στο 3% του πληθυσμού. Ένα μεγάλο μέρος από τα αυτοάνοσα νοσήματα παραμένει αδιάγνωστο. Ορισμένα από αυτά, όπως ο σακχαρώδης διαβήτης τύπου Ι και η ρευματοειδής αρθρίτιδα είναι αρκετά συχνά και συνοδεύονται από μεγάλο οικονομικό και ψυχοκοινωνικό κόστος. Άλλα, όπως η θυρεοειδίτιδα ή νόσος του Hashimoto με την κατάλληλη ορμονική υποκατάσταση δεν δημιουργούν ιδιαίτερα προβλήματα. Το άτομο που έχει παρουσιάσει ένα αυτοάνοσο νόσημα μπορεί να παρουσιάσει και ένα νέο.
Η παθογένεση των αυτοάνοσων νοσημάτων είναι περίπλοκη και σε αυτήν εμπλέκονται τόσο γενετικοί όσο και περιβαλλοντικοί παράγοντες (το γενετικό υπόστρωμα δηλαδή ευθύνεται μόνο κατά ένα μέρος για την εμφάνιση της ασθένειας). Η αλληλεπίδραση των παραγόντων αυτών καθορίζει το αν ένα άτομο θα νοσήσει ή όχι.
Το γενετικό υπόστρωμα πολλών αυτοάνοσων έχει διευκρινιστεί. Φαίνεται ότι σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις εμπλέκονται παραπάνω από ένα γονίδια (πολυγονιδιακά νοσήματα) και ενώ από την άλλη τα ίδια γονίδια που σχετίζονται με τα αυτοάνοσα νοσήματα υπάρχουν και σε σημαντικό αριθμό υγιών ατόμων χωρίς να νοσούν (η πιθανότητα δε να μη νοσήσει το άτομο που φέρει το «αυτοάνοσο γονίδιο» είναι σημαντικά μεγαλύτερη από την πιθανότητα να νοσήσει). Αυτό (καθώς και το γεγονός ότι προϋπάρχουν της εκδήλωσης της ασθένειας) αποδεικνύει ότι για την εκδήλωση των αυτοάνοσων εμπλέκονται και περιβαλλοντικοί παράγοντες και είναι σημαντικοί.
Περιβαλλοντικοί παράγοντες που έχουν ενοχοποιηθεί περισσότερο σαν παράγοντες κινδύνου για την πρόκληση αυτοάνοσων νοσημάτων είναι: το κάπνισμα, η εξωγενής χορήγηση ορμονών, διάφορα φάρμακα, οι βαφές μαλλιών, η υπεριώδης ακτινοβολία και η επαγγελματική έκθεση σε σκόνη αλάτων πυριτίου, οργανικούς διαλύτες και παρασιτοκτόνα. Ακόμη και προθέματα μαστών από γέλη σιλικόνης ενοχοποιήθηκαν, ενώ το κάπνισμα έχει συσχετισθεί με αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης ρευματοειδούς αρθρίτιδας.
Η θεραπεία υποκατάστασης με οιστρογόνα αναφέρεται ότι συσχετίζεται με την εμφάνιση ερυθηματώδη λύκου. Επίσης, έχει τεκμηριωθεί η αιτιολογική σχέση του αιμολυτικού στρεπτόκοκκου ομάδας Α και του ρευματικού πυρετού, του Campylobacter jejuni με το σύνδρομο Guillain-Barré, των διαφόρων εντεροβακτηριοειδών και της αντιδραστικής αρθρίτιδας, του ιού της ηπατίτιδας Β με την οζώδη πολυαρτηρίτιδα και του ιού της ηπατίτιδας C με την κρυοσφαιριναιμία. Η έκθεση σε εντεροιούς κατά την ενδομήτρια ζωή ή την παιδική ηλικία έχει ενοχοποιηθεί για την πρόκληση σακχαρώδους διαβήτη τύπου Ι. Παρόλα αυτά οι συσχετίσεις σε ορισμένες περιπτώσεις φαίνεται ότι δεν είναι ισχυρές.
Αίτια
Μια αυτοάνοση αντίδραση μπορεί να πυροδοτηθεί με διάφορους τρόπους. Έχει παρατηρηθεί ότι η έναρξη συμπίπτει με περιόδους που ο οργανισμός βρίσκεται σε κατάσταση καταπόνησης- στρες οποιασδήποτε μορφής.
1. Έναρξη εκδηλώνεται όταν φυσιολογικοί ιστοί του σώματος αλλάξουν κάτω από την επίδραση ιογενών λοιμώξεων, (π.χ. με εντεροιούς), φαρμάκων, υπερβολικής έκθεσης στον ήλιο ή σε ακτινοβολίες (π.χ. υπεριώδη) με αποτέλεσμα να αναγνωρισθούν πλέον ως «ξένες» από το ανοσοποιητικό σύστημα.
2. Μία ξένη ουσία με κοινά γνωρίσματα των ιστών μας, εάν εισέλθει στον οργανισμό μας μπορεί να κινητοποιήσει αυτοάνοση αντίδραση προς τους ιστούς που ομοιάζει (είναι γνωστή η ομοιότητα των ιστών του χοίρου με τους ανθρώπινους ιστούς, η πρώτη ινσουλίνη που χορηγήθηκε σε ανθρώπους ήταν χοίρειος).
3. Δυσλειτουργία του ανοσοποιητικού π.χ. Β- λεμφοκύτταρα να παράγουν μη φυσιολογικά αντισώματα που θα επιτεθούν σε φυσιολογικούς ιστούς.
Τα πιο συχνά αυτοάνοσα νοσήματα είναι (εντός παρενθέσεως είναι οι ιστοί ή τα όργανα που προσβάλλονται):
- Ρευματοειδής αρθρίτιδα (αρθρώσεις)
- Συστηματικός ερυθηματώδης λύκος (συνδετικός ιστός, αρθρώσεις, νεφρά, δέρμα, πνεύμονες, καρδιά, εγκέφαλος)
- Σακχαρώδης διαβήτης τύπου I – νεανικός διαβήτης (πάγκρεας, β-κύτταρα των νησιδίων του Langerhans)
- Σκλήρυνση κατά πλάκας (νευρικός ιστός, μυελίνη νεύρων)
- Λεύκη (μελανινοκύτταρα του δέρματος)
- Ψωρίαση (δέρμα)
- Γυροειδής αλωπεκία (θύλακες τριχών)
- Σύνδρομο Sjogren (δακρυικοί, σιελογόνοι αδένες)
- Μυασθένεια Gravis (νευρομυική σύναψη)
- Αυτοάνοση αιμολυτική αναιμία (ερυθρά αιμοσφαίρια)
- Κακοήθης αναιμία (κύτταρα ενδοθηλίου στομάχου, ερυθρά και λευκά αιμοσφαίρια)
- Αυτοάνοση θρομβοκυτταροπενία (αιμοπετάλια)
- Αγγειίτιδες (τοίχωμα αγγείων)
- Νόσος του Crohn (έντερο)
- Αγκυλοποιητική σπονδυλίτιδα (αρθρώσεις σπόνδυλοι)
- Πέμφιγα (δέρμα – υποδόριο)
- Συστηματική σκλήρυνση ή Σκληρόδερμια (συνδετικός ιστός, αγγεία, κολλαγόνες και ελαστικές ίνες διαφόρων οργάνων – πνεύμονες, καρδιά, νεφροί)
- Δερματομυοσίτιδα – Πολυμυοσίτιδα – Ρευματική πολυμυαλγία (δέρμα, μύες)
- Θυρεοειδίτιδα του Hashimoto (οδηγεί σε υποθυρεοειδισμό), Νόσος του Graves (οδηγεί σε υπερθυρεοειδισμό), (κύτταρα του θυρεοειδή αδένα)
- Νόσος του Addison, (επινεφρίδια)
- Αυτοάνοσα νοσημάτα του συνδετικού ιστού (συνδετικός ιστός)
Θεραπεία
Ακόμα όμως και στην περίπτωση της προκλινικής διάγνωσης (τα χαρακτηριστικά αντισώματα μπορούν να ανιχνευθούν στον ορό ενός μεγάλου ποσοστού των ατόμων που πρόκειται να νοσήσουν, αλλά χωρίς να είναι σίγουρο ή τετελεσμένο γεγονός) προς το παρόν δεν διαθέτουμε τη δυνατότητα να αναστείλουμε την εξέλιξη των αυτοανόσων νοσημάτων. Μπορεί, όμως, σε ορισμένες περιπτώσεις π.χ. σακχαρώδης διαβήτης τύπου Ι με την έγκαιρη θεραπεία με ινσουλίνη, να περιοριστούν σημαντικά οι επιπτώσεις του νοσήματος στα όργανα στόχους.
Η πρόοδος της ανοσολογίας με την εξέλιξη των ανοσοτροποποιητικών θεραπειών είναι πιθανό τελικά να μας δώσει τη δυνατότητα να ανακόψουμε την πορεία των αυτοανόσων νοσημάτων τα επόμενα χρόνια (δεκαετίες). Και πάλι ο διαβήτης αποτελεί την εξαίρεση μια και ήδη εκτελούνται μελέτες με ανοσοτροποποιητικές θεραπείες σε άτομα που εμφανίζουν τα σχετικά αυτοαντισώματα.
Η θεραπεία των αυτοάνοσων νοσημάτων είναι δύσκολη και μακροχρόνια, διότι πρόκειται περί χρόνιων νοσημάτων που παρουσιάζουν υφέσεις και εξάρσεις και χωρίζεται:
1. Στα αυτοάνοσα που προσβάλλονται πολλά όργανα, με τη χορήγηση ανοσοκατασταλτικών φαρμάκων, που καταστέλλουν την αντίδραση του ανοσολογικού συστήματος ή μειώνουν την φλεγμονή (μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη, κορτιζόνη, μεθοτρεξάτη, κυκλοφωσφαμίδη, αζαθειοπρίνη, κυκλοσπορίνη- Α, D-πενικιλλαμίνη). Στις παθήσεις αυτές δεν υποχωρούν πλήρως τα συμπτώματα και τα φάρμακα που χορηγούνται έχουν πολλές παρενέργειες.
2. Από την άλλη πλευρά, σε αυτά που προσβάλλεται ένα όργανο, γίνεται αναπλήρωση της λειτουργίας του οργάνου που έχει προσβληθεί και καταστραφεί ολικά ή μερικά π.χ. χορήγηση ινσουλίνης στο διαβήτη ή της θυρεοειδικής ορμόνης στον υποθυρεοειδισμό ή στη νόσο του Addison, όπου υπολειτουργούν τα επινεφρίδια, χορηγούνται κορτικοστεροειδή (αλατο- κορτικοειδή και γλυκο- κορτικοειδή, οι ορμόνες των επινεφριδίων).
Η αντικατάσταση της υπολειμματικής λειτουργίας του πάσχοντος οργάνου είναι πλέον εύκολη υπόθεση και ανώδυνη με την ευρεία έννοια, γιατί ο ασθενής αν και έχει καταστραφεί το όργανο του δεν έχει συμπτώματα ή αυτά είναι λίγα.
3. Πλασμαφαίρεση (αφαιρούνται τα παθολογικά αντισώματα από τον ορό των ασθενών) εφαρμόζεται σε ορισμένες παθήσεις όπως θρομβοπενική πορφύρα, κρυοσφαιριναιμία, αγγειίτιδες, αυτοάνοσες πολυνευροπάθειες, μυασθένεια Gravis με συγχορήγηση ενός ανοσο-κατασταλτικού φαρμάκου της κυκλοφωσφαμίδης ενδοφλεβίως.
Η αποφυγή υπερέντασης-καταπόνησης (stress), η άσκηση και η υγιεινή διατροφή με βιολογικά προϊόντα (μεσογειακή διατροφή) είναι τόσο σημαντικά όσο και η θεραπευτική αγωγή. Μερικές μελέτες υποδεικνύουν ότι μια διατροφή χαμηλή σε θερμίδες, λίπος και πρωτεΐνη, είναι ωφέλιμη στα νοσήματα αυτά (αποτοξίνωση). Επιπλέον, σύμφωνα με άλλες μελέτες, μεγάλες ποσότητες λιπαρών οξέων (Ωμέγα 3) που λαμβάνονται από ορισμένα ψάρια και φυτά (λιναρόσπορος), μπορεί να βοηθήσουν τη φλεγμονώδη αρθρίτιδα.
Πώς μπορούμε να βοηθήσουμε στη θεραπεία μας και να αποφύγουμε την έλευση της νόσου από την Φυσικοπαθητική Ιατρική (Naturopathic Medicine). Πώς χειριζόμαστε τα αυτοάνοσα νοσήματα;
Ο Φυσικοπαθητικός και οι ολιστικοί γιατροί προσφέρουν την πιθανότητα να προσδιοριστεί ο μηχανισμός που πυροδότησε την εκδήλωση της αυτοάνοσης αντίδρασης, πράγμα απαραίτητο, προκειμένου να δοθεί η δυνατότητα να αντιστραφεί μία αυτοάνοση πάθηση.
Πρώτα λοιπόν θα προσδιοριστεί ο μηχανισμός που πυροδότησε την εκδήλωση της αυτοάνοσης αντίδρασης (π.χ. δυσλειτουργία του εντέρου, τροφικές δυσανεξίες ή αλλεργίες). Δεύτερον πρέπει να μειωθούν οι φλεγμονώδεις και αυτοάνοσες διεργασίες.
Κάθε τρόφιμο που καταναλώνουμε είτε οδηγεί σε φλεγμονώδη διαδικασία είτε σε αντιφλεγμονώδη. Έτσι είναι σημαντικό να βελτιστοποιηθεί η διατροφή. Η υποστήριξη της λειτουργίας του ήπατος και η αποτοξίνωσή του (καθώς και των άλλων αποτοξινωτικών οδών) είναι επίσης ένας σημαντικός παράγοντας στη μείωση της φλεγμονής.
Ο Φυσικοπαθητικός μπορεί επίσης να συστήσει τις συγκεκριμένες διατροφικές αλλαγές. Η μείωση των φλεγμονωδών αντιδράσεων περιλαμβάνει μια πολλαπλή προσέγγιση, που συμπεριλαμβάνει τη διατροφή, τον καθορισμό των διατροφικών ελλείψεων σε βιταμίνες ιχνοστοιχεία, αμινοξέα κλπ. και αλλαγές προς έναν καλύτερο τρόπο ζωής.
Αυτού του είδους η προσέγγιση στη φλεγμονή και στην αυτοάνοση αντίδραση μπορεί να βοηθήσει στην ομαλοποίηση της λειτουργίας του οργανισμού και την επιστροφή στο φυσιολογικό. Μπορεί να αποτρέψει την εκδήλωση του αυτοάνοσου νοσήματος ή και ακόμη να αντιστρέψει, να αποκαταστήσει τις βλάβες και να οδηγήσει στην ύφεση της πάθησης.
Οι τρεις πιο κοινοί παράγοντες που αποσταθεροποιούν το ανοσοποιητικό σύστημα είναι η ελαττωματική πέψη, η έλλειψη διατροφικών στοιχείων (π.χ. βιταμίνες ιχνοστοιχεία κ.α.) και η κατανάλωση ζάχαρης (και φυσικά τα γλυκά), καθώς επίσης και τα trans -λιπαρά και τα ωμέγα-6 οξέα, που βρίσκονται σε λάδια που υπερθερμαίνονται (τηγάνισμα) και σε επεξεργασμένα φυτικά έλαια (π.χ. από σόγια, καλαμπόκι, ηλιόσπορα, κ.α.). Όλα αυτά μας οδηγούν σε φλεγμονές. Προσθέστε επίσης στον κατάλογο:
- Χρόνιες φλεγμονές εντέρου (candida syndrome –δυσβίωση). Η ελαττωματική πέψη και η έλλειψη διατροφικών στοιχείων είναι επακόλουθο της φλεγμονής αυτής.
- Έκθεση σε αμίαντο, βαρέα μέταλλα, φυτοφάρμακα
- Κάπνισμα, κατάχρηση οινοπνευματωδών ποτών, αφυδάτωση
- Καταπόνηση-στρες οποιασδήποτε μορφής, ψυχολογικό στρες, αρνητικές συγκινήσεις
- Λήψη στεροειδών (κορτιζόνης), ορμονικές διαταραχές
- Χρόνια αϋπνία
- Καθιστική ζωή και έλλειψη δραστηριότητας, καθώς επίσης και υπερβολική καταπόνηση των αρθρώσεων (π.χ. με γυμναστική).
Από την πλευρά της Φυσικοπαθητικής Θεραπευτικής (Naturopathic Medicine), για τις αυτοάνοσες παθήσεις, σημαντικό ρόλο παίζει η κατάσταση της οικολογίας των μικροοργανισμών του εντέρου, δηλ. της χλωρίδας του εντέρου που πρέπει να περιέχει στην πλειονότητα φιλικούς μικροοργανισμούς (γαλακτοβακήλους κλπ) και ελάχιστους πληθυσμούς παθογόνων μικροοργανισμών, όπως π.χ. μυκήτες (τους οποίους ένα φυσιολογικό ανοσοποιητικό σύστημα κρατάει υπό έλεγχο).
Η ανατροπή της οικολογίας αυτής (ονομάζεται δυσβίωση από το δυσ-βιώνω, κακώς-βιώνω) και η ανάπτυξη παθογόνων μικροοργανισμών κυρίως μυκήτων (συμβαίνει για διάφορους λόγους π.χ. μετά την λήψη αντιβιοτικών, όπως και οι γνωστές και συχνές μυκητιασικές κολπίτιδες των γυναικών μετά από αντιβίωση), δημιουργούν φλεγμονή στα τοιχώματα του εντέρου, με αποτέλεσμα τελικά την καταστροφή του, όταν παραταθεί επί μακρόν η φλεγμονή.
Αυτό αποτελεί σημαντικό επιβαρυντικό παράγοντα και για την ανάπτυξη αλλεργιών ή δυσανεξιών σε τροφές, την κακή ή πλημμελή απορρόφηση στοιχείων από τις τροφές και τη δημιουργία διατροφικών ελλείψεων (π.χ. σε βιταμίνες) και τελικά την αποσταθεροποίηση του ανοσοποιητικού συστήματος (που ένα μεγάλο μέρος του βρίσκεται στο έντερο) και την πιθανή ανάπτυξη αυτοάνοσων νοσημάτων.
Έτσι, από παρατηρήσεις η πλειονότητα των ατόμων που πάσχουν από υποθυρεοειδισμό και την νόσο του Hashimoto, είχαν ή έχουν κολίτιδες διαφόρων τύπων, διάφορες ελλείψεις διατροφικών στοιχείων και φυσικά δυσβίωση που προηγείται κάθε μορφής φλεγμονώδους νόσου του εντέρου.
Αφού θεραπευθεί η κολίτιδα ή η δυσβίωση του εντέρου ακολουθεί μείωση των αντισωμάτων κατά του θυρεοειδούς και η πάθηση περνά σε ύφεση. Η ίδια βελτίωση έχει παρατηρηθεί και σε άλλα αυτοάνοσα μετά τη θεραπεία και αποκατάσταση της υγείας του εντέρου.
Επίσης, έχει παρατηρηθεί ότι η έναρξη του αυτοάνοσου ακολουθεί μιας περιόδου στρες του οργανισμού, όπως και ότι εξάρσεις των αυτοάνοσων παρατηρούνται μετά από καταπόνηση-στρες του οργανισμού οποιασδήποτε μορφής.
Μερικά στοιχεία διατροφής που βελτιώνουν τη λειτουργία του ανοσοποιητικού:
- Τα Ωμέγα-3 λιπαρά οξέα βρίσκονται σε όλα τα λιπαρά ψάρια. Προτιμήστε τα μικρά ψάρια σαρδέλες, σκουμπρί, πέστροφα (μειώνουν τον κίνδυνο επιβάρυνσης με βαρέα μέταλλα). Ο σολομός, ξιφίας, κ.α., που είναι μεγάλα (ζουν πολλά χρόνια δηλαδή) έχουν αυξημένες πιθανότητες να είναι επιβαρυμένα με βαρέα μέταλλα. Ωμέγα-3 σε μικρότερα ποσά έχουν τα σκούρα, πράσινα, φυλλώδη λαχανικά π.χ. η γλιστρίδα και τα άγρια χόρτα. Οι ξηροί καρποί τα καρύδια, αμύγδαλα έχουν επίσης ικανοποιητική ποσότητα Ωμέγα-3 λιπαρών οξέων.
- Τα ελαϊκά λιπαρά οξέα που παίρνουμε από το παρθένο κατά προτίμηση ελαιόλαδο (καλύτερο είναι το ελαιόλαδο που παράγεται με ψυχρή έκθλιψη), τις πράσινες και μαύρες ελιές.
- Τα πράσινα τρόφιμα, συμπεριλαμβανομένων της σπιρουλίνας και της χλωρέλλας, που είναι πλούσια σε αντιοξειδωτικά, βιταμίνες, ανόργανα άλατα και ένζυμα που απαιτούνται για την αποτοξίνωση και τη σωστή διατροφή.
- Η γλουταθείονη ενεργεί ως αντιοξειδωτικό και είναι ουσιαστικό για την εξισορρόπηση του ανοσοποιητικού συστήματος.
- Η υγιής εντερική χλωρίδα μειώνει την παραγωγή αντισωμάτων και την υπερδιέγερση του ανοσοποιητικού. Τα προβιοτικά επομένως βοηθούν στην ισορροπία του ανοσοποιητικού συστήματος και την επίτευξη της φυσιολογικής άνοσο- ανοχής, με άλλα λόγια να ξέρει το ανοσοποιητικό σύστημα πού να ανταποκρίνεται και να αντιδρά (δηλαδή βακτηριακή μόλυνση) και σε τι να μην ανταποκρίνεται και μην να αντιδρά (δηλαδή τρόφιμα).
- Τα πεπτικά ένζυμα διασπούν τις πρωτεΐνες «στους δομικούς τους λίθους», τα αμινοξέα τα οποία απορροφούμενα από το έντερο, τα γνωρίζει σαν «δικά του» και όχι σαν «ξένα», όπως συμβαίνει με τις διάφορες άγνωστες πρωτεΐνες.
- Το μηλόξιδο διεγείρει το υδροχλωρικό οξύ, το οποίο απαιτείται για να αφομοιώσει τις πρωτεΐνες και να ενεργοποιήσει τα ένζυμα. Τρώτε αργά για να επιτρέπετε στα φυσικά ένζυμα που υπάρχουν στη σίελο να λειτουργήσουν στους υδατάνθρακες, γιατί η πέψη τους ξεκινά από τη στοματική κοιλότητα. Τρώγοντας μόνο όταν είστε πεινασμένοι θα δημιουργήσετε τις προϋποθέσεις για την καλή πέψη.
- Οι βιταμίνες του συμπλέγματος Β χρειάζονται επίσης για να υποστηρίξουν την παραγωγή υδροχλωρικού οξέος και το μαγνήσιο βοηθά το πάγκρεας να παραγάγει τα ένζυμα για να αφομοιωθούν οι πρωτεΐνες, οι υδατάνθρακες και τα λίπη. Επίσης, οι βιταμίνες του συμπλέγματος Β και το μαγνήσιο είναι επίσης απαραίτητες για την κατάλληλη λειτουργία των επινεφριδίων.
- Οι χρόνιες μολύνσεις μπορούν επίσης να δημιουργήσουν ένα πρόσθετο φορτίο για το ανοσοποιητικό σύστημα. Έτσι για μια ακόμη φορά η θεραπεία των χρόνιων μολύνσεων, ειδικά στην πεπτική οδό, είναι ένα μία βασική προϋπόθεση σωστής του λειτουργίας.
- Το quercetin (υπάρχει στα κρεμμύδια) μπορεί επίσης να μειώσει τα συμπλέγματα που προκαλούν την παραγωγή αντισωμάτων.
- Το φως του ήλιου, ο καθαρός αέρας, το καθαρό νερό, οι βιολογικές τροφές, η θωπεία, η θετική σκέψη, ο βελονισμός και η προσευχή έχουν επίσης μια θετική επίδραση στην λειτουργία του ανοσοποιητικού.
- Μπορούμε να προσδιορίσουμε τις ελλείψεις σε βιταμίνες, ιχνοστοιχεία κλπ, ώστε όταν διαγνωστούν με το βιοενεργειακό τεστ να ληφθούν ως συμπληρώματα διατροφής. Με αυτόν τον τρόπο αποφεύγεται η λήψη συμπληρωμάτων διατροφής ασκόπως που μπορεί να σας επιβαρύνουν.
Ένας από τους λόγους για τους οποίους τα αυτοάνοσα νοσήματα αντιμετωπίζονται με καταστολή του ανοσοποιητικού συστήματος, φανερώνει την άγνοιά μας σχετικά με την αιτιολογία τους και την αδυναμία μας για μια πιο στοχευμένη θεραπεία.
Ματίνα Χρονοπούλου BSc., N.D., Ph.D.
Δρ. Φυσικοπαθητικής Θεραπευτικής
Λιάπης Ιωάννης
Νευρολόγος, Ψυχίατρος, Βελονιστής
* Σημείωση – Παρατήρηση
Τα αναφερόμενα στο άρθρο είναι στοιχεία που αναφέρονται και απορρέουν από την σχετική βιβλιογραφία με σκοπό την ενημέρωση. Κατ’ ουδένα τρόπο αποτελούν συμβουλές ή οδηγίες που μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε θεραπευτική αντιμετώπιση προβλημάτων. Αν αντιμετωπίζετε συγκεκριμένα προβλήματα υγείας, παρακαλούμε να συμβουλευθείτε κάποιον ειδικό που θα αναλάβει τη θεραπεία και θα έχει την ευθύνη της θεραπευτικής προσέγγισης.

Ενισχύσετε τη γονιμότητά σας

Πώς μπορούν να επιλυθούν τα προβλήματα υπογονιμότητας…
Η γονιμότητα του ανθρώπου είναι μια συνθέτη διεργασία, πολλά στάδια της οποίας αποτελούν ακόμη και σήμερα αντικείμενο ερευνών. Η τεκνοποίηση αποτελεί έναν εξαιρετικά σημαντικό σκοπό και σταθμό στη ζωή ενός ζευγαριού.
Τα περισσότερα ζευγάρια θεωρούν δεδομένο ότι θα μπορέσουν να τεκνοποιήσουν όποτε το θελήσουν, χωρίς ιδιαίτερες προσπάθειες. Μοιραία λοιπόν, η υπογονιμότητα είναι μια σοβαρή δοκιμασία, όταν γίνεται αντιληπτή.
Στο παρελθόν, οι άνθρωποι είχαν μικρό έλεγχο στην γονιμότητα τους και τα ζευγάρια που δεν αποκτούσαν παιδί, δεν είχαν πολλές επιλογές, εκτός από το να αποδεχθούν το γεγονός αυτό, ενώ συνήθως το στίγμα έπεφτε στην γυναίκα. Τώρα, υπάρχουν μεγαλύτερες ελπίδες προς την κατεύθυνση της επίλυσης αυτού του προβλήματος, αλλά μαζί με αυτές τις ελπίδες έρχεται και πιθανότητα μακροχρόνιων θεραπειών, επαναλαμβανομένων, ίσως, που περιλαμβάνουν πιθανώς επεμβάσεις, ορμονοθεραπείες κ.ά. Γενικά, ακριβές μεθόδους ή και με επιπτώσεις στον οργανισμό, οι οποίες μπορεί και να μην έχουν και αποτέλεσμα. Βέβαια, αν η θεραπεία επιτύχει, όλα φαίνονται να αξίζουν τον κόπο, αλλά αν δεν επιτύχει, τότε έρχονται τα ερωτηματικά και οι αμφιβολίες.
Η υπογονιμότητα στις μέρες μας παίρνει διαστάσεις επιδημίας, πρόβλημα που δεν είναι τυχαίο. Κατά τη διάρκεια των τελευταίων είκοσι ετών, τα προβλήματα γονιμότητας έχουν αυξηθεί εντυπωσιακά. Τουλάχιστον το 20-25% των ζευγαριών υπολογίζεται ότι θα αντιμετωπίσει προβλήματα στη σύλληψη ή τεκνοποίηση. Σε πολλά ζευγάρια συνυπάρχουν περισσότερα από ένα προβλήματα, π.χ. ενδομητρίωση, αλλά ταυτόχρονα και κάποιο πρόβλημα με το σπέρμα. Οι διαταραχές της ωοθυλακιορρηξίας ευθύνονται για το 25% των περιπτώσεων. Τα προβλήματα στις σάλπιγγες για το άλλο 25% και οι διαταραχές του σπέρματος για το 25-30% (κάποιοι ανεβάζουν το ποσοστό αυτό υψηλότερα ακόμη και 50% των περιπτώσεων που φθάνουν στην εξωσωματική γονιμοποίηση). Πέρα από τους ανατομικούς, οργανικούς ή παθολογικούς παράγοντες σε ένα ποσοστό 5-20% τα αίτια είναι ανεξήγητα. Αυτό ονομάζεται «ιδιοπαθής υπογονιμότητα». Πριν τον χαρακτηρισμό του ζευγαριού ως υπογόνιμου, χρειάζεται να αναλυθούν οι συνήθειες του ζευγαριού, η συχνότητα των επαφών (τακτικές επαφές για τους 12 μήνες), η σωστή γνώση του κύκλου και της ωορρηξίας (για τον προγραμματισμό του σωστού χρόνου των επαφών) για να θεωρήσουμε ότι πράγματι κάποιος παράγοντας εμποδίζει την σύλληψη.
Η φυσικοπαθητική προσέγγιση και οι εναλλακτικές θεραπείες μπορούν να προσφέρουν συμπληρωματικά παράλληλα με την όποια άλλη θεραπεία, αλλά και σαν κύρια αποκλειστική βοήθεια που μπορεί να προηγηθεί της όποιας άλλης προσπάθειας, γιατί έχει το πλεονέκτημα της έλλειψης παρενεργειών και τα πολύ καλά αποτελέσματα.
Κατά τρόπο ενδιαφέροντα, παρά τη σημαντική εξέλιξη της τεχνολογίας, τα αίτια της υπογονιμότητας δεν εντοπίζονται πάντοτε και σε ένα ποσοστό σημαντικό παραμένουν άγνωστα (οι γιατροί και οι εξετάσεις δεν εντοπίζουν κανένα συγκεκριμένο ιατρικό πρόβλημα σαν αίτιο). Εδώ είναι που μια φυσική προσέγγιση μπορεί να αποβεί εξαιρετικά επωφελής. Εάν δεν διαγνωσθεί αίτιο και η αποτυχία σύλληψης υφίσταται, υπάρχει προφανώς κάτι που προκαλεί το πρόβλημα χωρίς να το βρίσκουμε. Και ίσως οι λανθασμένες συμπεριφορές στον τρόπο ζωής, οι θρεπτικές ανεπάρκειες σε βιταμίνες ιχνοστοιχεία αμινοξέα, ακόμη και οι συναισθηματικοί παράγοντες μπορεί να παίζουν σημαντικό ρόλο. Πέρα όμως από όλα αυτά, η εναλλακτική προσέγγιση δεν προκαλεί καμία επιβάρυνση στην υγεία αντίθετα την προάγει σε καλύτερο επίπεδο. Δεν θα ήταν άσκοπο επομένως, να ακολουθηθεί η φυσικοπαθητική προσέγγιση από τα νέα ζευγάρια, ακόμη και αν δεν έχει διαγνωσθεί υπογονιμότητα, ώστε να εξελιχθεί η όλη διαδικασία της σύλληψης πιο ομαλά και φυσικά.
Πότε λέμε ότι ένα ζευγάρι είναι υπογόνιμο;
Ο χαρακτηρισμός αυτός ισχύει όταν παρατηρείται αδυναμία των δύο συντρόφων να επιτύχουν σύλληψη ή ολοκληρωμένη κύηση μετά από 1 έτος (ή 2 έτη για άτομα άνω των 35 ετών), με συστηματική σεξουαλική επαφή, χωρίς να λαμβάνονται μέτρα αντισύλληψης. Πρωτογενής υπογονιμότητα ονομάζεται η αδυναμία ενός ζευγαριού να συλλάβει, όταν δεν έχει συλλάβει ποτέ (30% των ζευγαριών), ενώ η δευτερογενής υπογονιμότητα αναφέρεται στην αδυναμία σύλληψης από ένα ζευγάρι που έχει συλλάβει στο παρελθόν (70% των ζευγαριών). Σε γενικές γραμμές, οι αιτίες του προβλήματος και η θεραπεία είναι οι ίδιες και στις δύο περιπτώσεις. Και τέλος, η «ιδιοπαθής υπογονιμότητα» στην οποία η Δυτική Ιατρική δεν έχει πολλά να προσφέρει.
Συνήθως, το 25% των ζευγαριών θα συλλάβει μέσα στον πρώτο μήνα της προσπάθειας, το 60% μέσα στους 6 μήνες και το 80% μέσα στους 12 μήνες σεξουαλικής επαφής.
Βασικές αιτίες υπογονιμότητας:
Στις βασικές αιτίες υπογονιμότητας για την γυναίκα συμπεριλαμβάνονται:
1. Αδυναμία ωορρηξίας
2. Παροχή ανεπαρκούς αριθμού υγιών σπερματοζωαρίων στις σάλπιγγες
3. Πλήρης απόφραξη των σαλπίγγων
4. Ενδομητρίωση ή συμφύσεις στην πύελο της γυναίκας, οι οποίες εμποδίζουν τη
σύλληψη των ωαρίων μέσω των σαλπίγγων
5. Ακατάλληλη χρονική περίοδος ή και λανθασμένος τρόπος σεξουαλικής επαφής
6. Σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα: μολύνσεις από μικρόβια, ιούς κ.λπ. στα αναπαραγωγικά όργανα (σαλπιγγίτιδες, προστατίτιδες κ.λπ.) ή ανοσολογικά προβλήματα που εμποδίζουν τη γονιμοποίηση ή την εμφύτευση του γονιμοποιηθέντος ωαρίου και
7. Συγγενείς διαμαρτίες π.χ. δυσπλασίες της μήτρας, ανωμαλίες στο ενδομήτριο, οι οποίες μπορεί να εμποδίζουν την εμφύτευση του εμβρύου.
Σε πολύ αδρές γραμμές, η υπογονιμότητα οφείλεται είτε σε φλεγμονές του γεννητικού συστήματος είτε σε ορμονικές διαταραχές. Στην Ελλάδα, μάλιστα, θεωρείται ότι ο μεγάλος αριθμός αμβλώσεων, καθώς και διάφορες λοιμώξεις του γεννητικού συστήματος που δεν καταπολεμούνται εγκαίρως και επαρκώς, προκαλούν χρόνιες φλεγμονές και οδηγούν τελικά σε υπογονιμότητα.
Στις βασικές αιτίες υπογονιμότητας για τον άνδρα συμπεριλαμβάνονται:
1. Οι φλεγμονές (ορχίτις, επιδιδυμίτις κ.α.)
2. Τραυματικές κακώσεις
3. Νοσήματα κάποιου οργανικού συστήματος
4. Συστηματικές παθήσεις
5. Ύπαρξη σπερματικών αντισωμάτων
6. Διάφορα φάρμακα που επιδρούν αρνητικά στην σπερματογένεση
7. Κιρσοκήλη, ονομάζεται η ανεπάρκεια των φλεβών των όρχεων –κιρσοί- με αποτέλεσμα τη φλεβική στάση και την αύξηση της θερμοκρασίας τοπικά (επηρεάζει τόσο την ποιότητα όσο και την ποσότητα του σπέρματος). Αύξηση θερμοκρασίας τοπικά προκαλούν και τα στενά εσώρουχα
8. Κρυψορχία ή διαταραχές της ουρήθρας –υποσπαδίας- μη σωστή τοποθέτηση του σπέρματος εντός του κόλπου κατά τη σεξουαλική πράξη
9. Λειτουργικές διαταραχές σπερματοζωαρίου – π.χ. μειωμένη κινητικότητα
Γιατί κατά τη διάρκεια των τελευταίων ετών, τα προβλήματα γονιμότητας έχουν αυξηθεί εντυπωσιακά;
Υπάρχει μία αλληλεπίδραση, στην οποία εμπλέκονται αφ’ ενός η ηλικία, αφ’ ετέρου η επίδραση του περιβάλλοντος και η κληρονομικότητα.
1. Ηλικία: Λόγω των κοινωνικών αλλαγών που συνέβησαν τις τελευταίες δεκαετίες οι νέοι αποφασίζουν να παντρευτούν και να τεκνοποιήσουν σε όλο και μεγαλύτερες ηλικίες. Αυτό έχει σημαντικές επιπτώσεις. Μετά τα 25 χρόνια, η γονιμότητα μειώνεται και ακόμη περισσότερο μετά τα 35 ή τα 40. Επιπλέον, οι πιθανότητες να συμβούν μέχρι τότε περισσότερες λοιμώξεις που σχετίζονται με το γενετικό σύστημα αυξάνουν. Το ίδιο πιθανές θα είναι να προηγηθούν και εκτρώσεις σε ανεπιθύμητες εγκυμοσύνες (οι προηγηθείσες εκτρώσεις μπορεί να έχουν σαν αποτέλεσμα, φλεγμονές, συμφύσεις στις σάλπιγγες, αποβολές, πρόωρους τοκετούς).
2. Επίδραση του περιβάλλοντος: Η έκθεση σε χημικές ενώσεις που αποδεικνύονται τοξικές (γεωργικά φάρμακα, βιομηχανικά παράγωγα, εκπομπές καυσαερίων, φάρμακα, ακόμη και τα φαινομενικά αθώα καλλυντικά μπορεί να μας επιβαρύνουν).
Μετά το 1940, έχουμε την επιβάρυνση του περιβάλλοντος με μια πληθώρα χημικών που έχουν διασπαρθεί σε μεγάλες ή μικρότερες ποσότητες. Ακόμη και στην δεύτερη περίπτωση της μικρής επιβάρυνσης, η συγκέντρωση τους στους διαφόρους οργανισμούς που ζουν σε αυτό το περιβάλλον είναι πολύ υψηλότερη π.χ. αν η περιεκτικότητα του DDT (εντομοκτόνο – αερο-ψεκασμοί, οικιακή χρήση) στο νερό μιας λίμνης είναι 3 εκατομμυριοστά ppm (0,000003 ppm) (1 ppm=lmg/lit), μέσα από την τροφική αλυσίδα η περιεκτικότητα στα μικρά και μεγάλα ψάρια είναι χιλιάδες φορές μεγαλύτερη, ενώ στα πτηνά ή στον άνθρωπο, που βρίσκεται στην κορυφή της τροφικής αλυσίδας, είναι περίπου οκτώ εκατομμύρια φορές μεγαλύτερη (αυτό το ονομάζουμε βιοσυσσώρευση).
Σημειωτέον ότι από τη δεκαετία του ’70 περιορίσθηκε η χρήση του (όχι όμως και η παραγωγή του) και έχει απαγορευτεί σε Ευρώπη και Αμερική (λόγω των επιστημονικών ερευνών που απέδειξαν ότι έχει καρκινογόνο δράση, ενώ παράλληλα μπορεί να παρεμποδίσει τη δράση των ανδρογόνων). Η επιβάρυνση που δημιούργησε διήρκησε 30 χρόνια και μετά την κατάργησή του και δεδομένου ότι το DDT και τα παράγωγα του είναι ενώσεις μεγάλης σταθερότητας και μένουν στο περιβάλλον (για δεκαετίες μετά την χρήση) μπορεί κανείς να κατανοήσει τις επιπτώσεις. Ανιχνεύθηκε στους ιστούς των ζώων και του ανθρώπου, στο αίμα των εγκύων γυναικών, στο αμνιακό υγρό των εμβρύων, στο μητρικό γάλα και σε γαλακτοκομικά προϊόντα. Πάντως, για να κατανοήσετε το παράλογο της ανθρώπινης επιχειρηματικότητας το παράγουν ακόμη στις ανεπτυγμένες βιομηχανικά χώρες για να το χρησιμοποιήσουν ακόμη και σήμερα, στις λιγότερο αναπτυγμένες χώρες που δεν έχει απαγορευθεί!
Το ίδιο συμβαίνει και με εκατοντάδες, αν όχι χιλιάδες χημικές ενώσεις που έχουν αποδεδειγμένη δράση επί των φυσικών ορμονών, όπως οι διοξίνες (π.χ. TCDD), τα πολυχλωριωμένα διφαινύλια (PCBs, κλοφέν), η Bisphenol Α και τα παράγωγα του φθαλικού οξέος, φθαλικοί εστέρες κ.ά. Μάλιστα, ονομάστηκαν «περιβαλλοντικά οιστρογόνα ή ξενο-οιστογόνα», γιατί έχουν επίδραση στο ορμονικό σύστημα των ζώντων οργανισμών, το οποίο μεταβάλουν.
Στην κατηγορία αυτή των επιβαρυντών υπάγονται και τα βαριά μέταλλα π.χ. μόλυβδος, (μπαταρίες, στις μπογιές πριν χρόνια – σκάγια), υδράργυρος κ.ά. Ορισμένα καλλυντικά ευρείας κατανάλωσης περιέχουν παράγωγα του φθαλικού οξέος (phthalates). Οι ενώσεις αυτές θεωρούνται υπεύθυνες για την πρόκληση βλαβών στο αναπαραγωγικό σύστημα των αρσενικών εμβρύων (όρχεις, επιδιδυμίδα, προστάτης κ.ά.). Τα παράγωγα του φθαλικού οξέος χρησιμοποιούνται εκτεταμένα στη βιομηχανία των πλαστικών ως εύκαμπτα παράγωγα του πολυβινυλοχλωριδίου (PVC), και είναι προϊόντα ευρείας κατανάλωσης, όπως διάφορες πλαστικές συσκευασίες (σακούλες, κουτιά), παιδικά παιχνίδια κ.ά.
Εν κατακλείδι είναι δύσκολο να ξεφύγουμε και ο αριθμός των χημικών ενώσεων που ευθύνονται για τοξικότητα, αυξάνεται συνεχώς καθώς περνούν τα χρόνια.
Οι επιπτώσεις της περιβαλλοντικής ρύπανσης είναι: ελάττωση του αριθμού των σπερματοζωαρίων, προβλήματα σπερματογένεσης, κινητικότητας και μορφολογίας των σπερματοζωαρίων, ελάττωση του αριθμού των ωαρίων, ελάττωση της ορμόνης FSH, αύξηση των αιφνίδιων αποβολών σε εγκύους, λιπόβαρα νεογνά, οιστρογονική δράση, αναστολή της δράσης των ανδρογόνων και πρόκληση εκθηλυσμού, ελάττωση της ορμόνης τεστοστερόνης στα έμβρυα και προβλήματα στη ρύθμιση της ορμόνης LH.
Ορισμένες συνήθειες στην ζωή μας που επηρεάζουν την γονιμότητα

1. Το κάπνισμα. Λόγω πρόκλησης κακής κυκλοφορίας στην περιοχή των γεννητικών οργάνων παράλληλα με τη δράση των τοξικών ουσιών και ελευθέρων ριζών που παράγονται από τον καπνό, βλάπτουν τη σπερματογένεση (την κινητικότητα και τη μορφολογία των σπερματοζωαρίων) και την ωογένεση.
2. Το αλκοόλ, γιατί μειώνει την έκκριση τεστοστερόνης.
3. Τα αναβολικά φάρμακα, ορισμένα συντηρητικά τροφών, τα ναρκωτικά (μαριχουάνα κ.ά.) έχουν ανάλογες επιπτώσεις.
4. Ορισμένα κυτταροστατικά, ανοσοκατασιαλτικά, αντιβιοτικά, αντί-υπερτασικά, ψυχοφάρμακα, φάρμακα για τη θεραπεία έλκους του στομάχου.
5. Ακτινοβολίες: κυρίως ραδιενεργείς (ακτίνες Χ και Γ). Τα τελευταία χρόνια διαπιστώθηκε επίδραση αρνητική στην γονιμότητα σε άνδρες που κουβαλούν το κινητό τους τηλέφωνο στην τσέπη του παντελονιού.
Τα τεστ υπογονιμότητας καθορίζονται από τον θεράποντα γιατρό και σχετίζονται με τα πιθανά προβλήματα που πρέπει να διαγνωσθούν για να αξιολογηθούν τυχόν λανθάνουσες παθήσεις. Είναι, επίσης, σημαντικό να σημειώσουμε το γεγονός ότι μπορεί να υπάρχουν παραπάνω από μία αιτίες υπογονιμότητας και ότι δεν θα έπρεπε να υποθέτει κανείς ότι από τη στιγμή που εντοπίστηκε μια διαταραχή, δεν υπάρχουν και άλλοι παράγοντες που συμβάλλουν στο πρόβλημα.
Σε περίπτωση προβλήματος μετά την λήψη του ιστορικού ελέγχεται το σπέρμα του άνδρα ως πιο εύκολο να ελεγχθεί, για να ακολουθήσει μια σειρά εξετάσεων που συστήνονται από του θεράποντες γιατρούς, όπως π.χ. ο σπερμοδιάγραμμα, η βιοχημική ανάλυση σπέρματος, η καλλιέργεια σπέρματος και η μοριακή διερεύνηση παρουσίας ιών στο σπέρμα.
Για την γυναίκα οι εξετάσεις είναι πολύ περισσότερες, όπως π.χ. υστεροσαλπιγγογραφία, καλλιέργεια κολπικού υγρού, εργαστηριακές αναλύσεις αίματος και ορμονών, τραχηλικής βλέννης, αξονική ή μαγνητική τομογραφία, υστεροσκόπηση, λαπαροσκόπηση κ.ά.
Η Φυσικοπαθητική θεραπευτική προσέγγιση

Είναι πάρα πολύ αποτελεσματική. Επειδή η γονιμότητα είναι συνισταμένη πολλών συντελεστών, υπάρχουν πολλοί παράγοντες που μπορεί να ενέχονται σαν αίτια στο πρόβλημα της γονιμότητάς σας. Μελέτες δείχνουν (University of Surrey) ότι ζευγάρια με ιστορικό υπογονιμότητας που έκαναν τις απαραίτητες αλλαγές στον τρόπο ζωής τους, ακολούθησαν την σωστή διατροφή, υποστηριχθήκαν από εναλλακτικές θεραπευτικές, όπως π.χ. ο βελονισμός και πήραν τα απαραίτητα συμπληρώματα διατροφής είχαν ένα ποσοστό επιτυχίας 80% οπότε αξίζει να δοκιμάσετε αυτή την θεραπευτική.
Η φυσικοπαθητική προσέγγιση, πρέπει να ανταποκρίνεται στις ιδιαίτερες ανάγκες του καθενός. Περιλαμβάνει την Εξατομικευμένη Σωστή Διατροφή, την χορήγηση Συμπληρωμάτων Διατροφής (που καλό είναι να ελέγχονται οι ελλείψεις στον οργανισμό πριν την χορήγηση), τον Βελονισμό, τον Βιοσυντονισμό, την Βοτανοθεραπεία ή Φυτοθεραπεία, την Ομοιοπαθητική, την Γιόγκα ή άλλες τεχνικές χαλάρωσης.
Επειδή το θεραπευτικό αποτέλεσμα έρχεται μετά την διόρθωση και αποκατάσταση των διαταραγμένων λειτουργιών του οργανισμού να έχετε υπ’ όψιν σας ότι χρειάζεται αρκετός χρόνος -τουλάχιστον τρεις με τέσσερες μήνες- σαν εύλογο χρονικό διάστημα αποκατάστασης των λειτουργιών του οργανισμού σε φυσιολογικότερο επίπεδο λειτουργίας (π.χ. λειτουργία του ορμονικού συστήματος).
Εάν ακολουθείτε ήδη τεχνική υποβοήθησης της γονιμότητας μπορείτε να ακολουθήσετε παράλληλα την φυσικοπαθητική, προκειμένου να αυξηθούν οι πιθανότητες να έχει επιτυχία η υποβοήθηση γονιμότητας.
Διατροφή και Υπογονιμότητα

Μια ευρωπαϊκή μελέτη, που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό «Fertility and Sterility», το 2009, έδειξε ότι «η χαμηλή πρόσληψη αντιοξειδωτικών στοιχείων σχετίζεται με σπέρμα πτωχής ποιότητας και αφορούσε ασθενείς που είχαν απευθυνθεί σε κλινικές γονιμότητας». Οι ερευνητές κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η εξέταση απλώς του όγκου και της κινητικότητας του σπέρματος δεν προδικάζει πλήρως τη δυνατότητα γονιμοποίησης. Ο τρόπος ζωής, η διατροφή και η έκθεση σε ρύπους και περιβαλλοντικές τοξίνες παίζουν σημαντικό ρόλο στην ποιότητα του σπέρματος, γι’ αυτό και χρειάζεται λήψη λεπτομερούς ιστορικού του άνδρα και διόρθωση όλων των κακώς κειμένων.
Γενικοί κανόνες που άπτονται της διατροφής είναι: μεγαλύτερη κατανάλωση μονοακόρεστων λιπαρών οξέων αντί για κεκορεσμένα ή τρανς λιπαρά, ποιοτική πρωτεΐνη, προϊόντα ολικής αλέσεως, περιορισμένη κατανάλωση γαλακτοκομικών με υψηλά λιπαρά, φρέσκα λαχανικά και πολλά φρούτα. Επίσης, το φαγητό όσο το δυνατόν να μαγειρεύεται στο σπίτι και να μην είναι προπαρασκευασμένο (ύπαρξη συντηρητικών και άλλων χημικών). Προσπαθήστε το φαγητό σας να έχει ποικιλία και να είναι φρεσκομαγειρεμένο. Μειώσετε την επιβάρυνση από εντομοκτόνα και άλλους ρύπους που υπάρχουν στα λαχανικά και φρούτα με το καλό πλύσιμο. Είναι αυτονόητο ότι η κατανάλωση βιολογικά καλλιεργημένων τροφίμων, όπου είναι δυνατόν, μας βγάζει έξω από τέτοιου είδους προβλήματα και μας παρέχει τροφές ποιοτικά καλύτερες σε βιταμίνες ιχνοστοιχεία, φυτοχημικά, αντιοξειδωτικά και λιγότερη χημική επιβάρυνση. Η κατανάλωση περιορισμένων ποσοτήτων καφέ και αλκοόλ (λιγότερο από 5 ποτηράκια κρασί εβδομαδιαίως) ή διακοπή κατανάλωσης τους βοηθάει τον σκοπό μας.
Το σπέρμα, ως ζωντανός οργανισμός, αλλά και ένα από τα υγρά του σώματος που μεταφέρουν DNA, είναι πλούσιο σε βιταμίνες, μέταλλα και ιχνοστοιχεία. Αλλαγές στη σύσταση του σπερματικού υγρού μπορεί να έχουν σαν συνέπεια αλλαγές στην κινητικότητα, αλλά και τη ζωτικότητα των σπερματοζωαρίων. Γίνεται εύκολα κατανοητή επομένως η σπουδαιότητα της σωστής διατροφής και των διατροφικών συμπληρωμάτων στην υγεία του σπέρματος και στην αποκατάσταση του προβλήματος της υπογονιμότητας.
Σημαντικά θρεπτικά συστατικά που βοηθούν και σχετίζονται με την υπογονιμότητα στον άνδρα;

Μεγάλη καταστροφή στον αριθμό των σπερματοζωαρίων μπορεί να επιφέρουν οι ελεύθερες ρίζες, που προκαλούν βλάβες στις μεμβράνες και το γενετικό υλικό του κυττάρου. Τα κύτταρα συνήθως χρησιμοποιούν τα αντιοξειδωτικά, που τα προστατεύουν από το οξειδωτικό στρες, εάν φυσικά έχουν σε επάρκεια τα αντιοξειδωτικά. Εδώ, φαίνεται η σημασία των συμπληρωμάτων διατροφής και των αντιοξειδωτικών που αναφέρονται κατωτέρω και τα βρίσκουμε άφθονα σε λαχανικά ή φρούτα με έντονο χρώμα όπως κοκκινοφάσουλα, δαμάσκηνα, μούρα μαύρα ή μπλε, κράνμπερι κεράσια, ντομάτες, καρπούζι, σπαράγγια, μπρόκολο κ.ά.
Λυκοπένιο: βρίσκεται σε υψηλή συγκέντρωση στο σπέρμα. Αυξημένη πρόσληψη λυκοπενίου, συνεπάγεται και αυξημένη περιεκτικότητα λυκοπενίου στο σπέρμα. Πλούσιες πηγές είναι οι σάλτσες ντομάτας, λιγότερο οι φρέσκιες ντομάτες (οι μαγειρεμένες έχουν μεγαλύτερη περιεκτικότητα) και όλες οι τροφές που έχουν κόκκινο χρώμα (καρπούζι).
Βιταμίνες C – Ε – Β: βελτιώνουν την ποιότητα του σπέρματος περιορίζοντας τη βλάβη στις μεμβράνες. Πηγές βιταμίνης C είναι τα εσπεριδοειδή φρούτα και τα ωμά πράσινα λαχανικά. Η βιταμίνη Ε απαντάται στα καλής ποιότητας έλαια (ελαιόλαδο), στα λιπαρά ψάρια και τους ξηρούς καρπούς (αμύγδαλα, ηλιόσπορο, κολοκυθόσπορο, καρύδια κ.ά.). Το σύμπλεγμα βιταμινών Β (Β1, Β2, Β3, Β6, Β12, Βιοτίνη, Φυλλικό οξύ) είναι σημαντικό στον μεταβολισμό των ορμονών και τις βρίσκουμε στο μοσχαρίσιο κρέας, στο συκώτι από κοτόπουλο, στο αναποφλοίωτο ρύζι, στα ψάρια, στο αυγό, στα φυλλώδη πράσινα λαχανικά, στα σπαράγγια, στο μπρόκολα, στο φύτρο σιταριού
Σελήνιο: ισχυρό αντιοξειδωτικό που λαμβάνει μέρος σε πλήθος αλυσιδωτών αντιδράσεων, ενώ είναι απαραίτητο στην παραγωγή τεστοστερόνης στον άνδρα. Έρευνες έδειξαν ότι η χορήγηση σεληνίου σε μορφή συμπληρωμάτων, αύξησε την κινητικότητα του σπέρματος, καθώς και τις πιθανότητες γονιμοποίησης στους περισσότερους άνδρες. Υπάρχει στους ξηρούς καρπούς, τα ψάρια και τα ολικής αλέσεως δημητριακά.
Ψευδάργυρος και φυλλικό οξύ: παίζουν ρόλο στη σύνθεση του DNA και του RNA. Ανεπάρκεια ψευδαργύρου έχει σαν κλινικό σύμπτωμα τη μειωμένη σπερματογένεση και τη μειωμένη γονιμότητα. Πηγές Ψευδαργύρου αποτελούν οι ξηροί καρποί, ο κολοκυθόσπορος, τα κάσιους, τα αμύγδαλα, το κρέας, τα οστρακοειδή, το γιαούρτι, τα όσπρια.
Χρώμιο: είναι απαραίτητο για τον σχηματισμό του σπέρματος, βοηθάει την λειτουργία του παγκρέατος και βρίσκεται στο μαύρο πιπέρι και τα τυριά. Από τα αμινοξέα, η αργινίνη, η λυσίνη και η καρνιτίνη, πρέπει να υπάρχουν σε επάρκεια και είναι απαραίτητα για την καλή ποιότητα, κινητικότητα και επαρκή αριθμό σπερματοζωαρίων.
Φυτοοιστρογόνα- ισοφλαβόνες: είναι φαινόλες που μιμούνται τα οιστρογόνα που παράγονται στο γυναικείο σώμα. Οι ισοφλαβόνες, είναι από τα πιο καλά μελετημένα και ισχυρά φυτοοιστρογόνα και περιέχονται κυρίως στη σόγια. Έχουν ενοχοποιηθεί για υπογονιμότητα, τόσο σε ζώα, όσο και σε άνδρες και η δράση τους θεωρείται περισσότερο επιβλαβής στις περιόδους που αναπτύσσεται το ανδρικό αναπαραγωγικό σύστημα (εφηβεία). Ισοφλαβόνες περιέχονται σε προϊόντα σόγιας, στο αλεύρι σόγιας, στα συμπληρώματα φυτοοιστρογόνων, στο γάλα σόγιας, στον λιναρόσπορο, καθώς και στα φαγητά τύπου fast food που χρησιμοποιούν πρωτεΐνη σόγιας σαν φτηνή πρώτη ύλη. Πρέπει να αποφεύγονται.
Βαρέα μέταλλα: ο υδράργυρος, ο μόλυβδος κ.ά. βαρέα μέταλλα, αποθηκεύονται σε ψάρια από μολυσμένα νερά, αλλά κυρίως σε μεγάλα ψάρια. Συνιστάται η αποφυγή ψαριών από μολυσμένα νερά, καθώς και η κατανάλωση μεγάλων ψαριών που ζουν πολλά χρόνια (λόγω της μεγαλύτερης πιθανότητας συσσώρευσης), όπως φαγκριού, ξιφία, τόνου, γαλέου, σολομού κ.ά. Προτείνεται, επίσης, η περιορισμένη κατανάλωση κονσέρβας τόνου 1-2 φορές το πολύ την εβδομάδα και διατροφή κατά προτίμηση με μικρά ψάρια (περιέχουν ω3 και ω6, λιπαρά οξέα που είναι απαραίτητα στην ορμονική λειτουργία).
Η διατροφή που συνιστάται επομένως είναι μια ποικίλη διατροφή με πολλά φρέσκα φρούτα και λαχανικά, μαγειρεμένες ντομάτες, καλής ποιότητας κρέας, μικρά ψάρια λάδι ελιάς, περιορισμένα δημητριακά και αποφυγή γλυκών και ευκολοαπορροφήτων υδατανθράκων.
Βότανα: υπάρχει ένας αριθμός βοτάνων που μπορούν να επιδράσουν θετικά στην ρύθμιση του ορμονικού συστήματος, αλλά σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να τα παίρνουμε μόνοι μας παρά μόνον αν υπάρχει καθοδήγηση από ειδικό που έχει επίγνωση της λειτουργίας τους.
Διατηρείστε φυσιολογικό βάρος σώματος
Το αυξημένο σωματικό βάρος προκαλεί ορμονικές διαταραχές, επηρεάζει το φυσιολογικό κύκλο και δημιουργεί προβλήματα γενικά ορμονικής φύσης. Π.χ. οι πολυκυστικές ωοθήκες είναι πιο συχνές σε υπέρβαρες γυναίκες. Επίσης, το αυξημένο βάρος μπορεί να διακόψει την ωορρηξία (μια μεταβολή των βιοχημικών δεδομένων στο γυναικείο σώμα δημιουργεί έλλειψη ορμονικής ισορροπίας με αποτέλεσμα να επηρεάζει άμεσα τον κύκλο των παχύσαρκων γυναικών, που πολλές φορές δεν έχουν ωορρηξία).
Στους άντρες, προκαλεί υπερθέρμανση των όρχεων από το υπερβολικό λίπος στην περιοχή ή απλά ο ανθυγιεινός τρόπος ζωής των υπέρβαρων οδηγεί σε κακή ποιότητα σπέρματος.
Επομένως, τα υπέρβαρα άτομα έχουν μεγαλύτερες πιθανότητες να επιτύχουν εάν ρυθμίσουν το βάρος στο φυσιολογικό. Όχι όμως στις αυστηρές δίαιτες, γιατί έτσι θα δημιουργήσετε διατροφικές ελλείψεις. Η δίαιτα θα πρέπει να καθοδηγείται από ειδικό.
Το ίδιο συμβαίνει και σε άτομα λιποβαρή. Το πολύ χαμηλό σωματικό βάρος προκαλεί ορμονικές διαταραχές. Είναι γνωστή η διακοπή της περιόδου σε γυναίκες με νευρογενή ανορεξία. Οπότε θα πρέπει να αυξηθεί το βάρος στο φυσιολογικό.
Κατά την έντονη άθληση επίσης, ο οργανισμός δίνει προτεραιότητα σε άλλες λειτουργίες και όχι στην αναπαραγωγή. Η φυσική δραστηριότητα είναι απαραίτητη για την φυσιολογική λειτουργία του οργανισμού, προσέξτε όμως τις υπερβολές και τις πολύωρες ενασχολήσεις στο γυμναστήριο.
Το ισχυρό στρες μπορεί να προκαλέσει ορμονικές διαταραχές και να επηρεάσει τη γονιμότητα. Μελέτες, επίσης, δείχνουν «αυξημένη ένταση» στα ζευγάρια που προσπαθούν να κάνουν παιδί και έχουν δυσκολίες στη σύλληψη. Μέθοδοι χαλάρωσης όπως η γιόγκα, ο βελονισμός ή η ψυχολογική υποστήριξη και οι τεχνικές θετικής σκέψης μπορεί να είναι καθοριστικής σημασίας. Συνήθως, η συναισθηματική ένταση, το άγχος, η κατάθλιψη, η χαμηλή αυτοεκτίμηση και η μειωμένη ψυχολογική προσαρμογή βιώνεται σε μεγαλύτερη ένταση από τις γυναίκες από ότι από τους άνδρες. Οπότε, οι γυναίκες έχουν μεγαλύτερη ανάγκη από ψυχολογική υποστήριξη.
Η ψυχική ισορροπία μπορεί να μειώνει την ένταση της διέγερσης του αυτόνομου νευρικού συστήματος, το οποίο μπορεί με τη σειρά του να διευκολύνει την γονιμότητα.
Προγράμματα υποβοηθούμενης αναπαραγωγής στην Βρετανία έχουν συμπεριλάβει την ταυτόχρονη θεραπεία βελονισμού σε όλους τους υποβαλλομένους σε εξωσωματική γονιμοποίηση πριν και κατά τον χρόνο θεραπείας γιατί διαπίστωσαν την αύξηση της επιτυχίας των αποτελεσμάτων σε ποσοστό 40% ακόμη και σε περιπτώσεις που προηγουμένως είχαν αποτύχει. Αυτό δείχνει την σημασία που έχει η θεραπεία του βελονισμού στην επίλυση του προβλήματος της υπογονιμότητας.
Σημείωση – Παρατήρηση
Τα αναφερόμενα στο άρθρο είναι στοιχεία που αναφέρονται και απορρέουν από την σχετική βιβλιογραφία με σκοπό την ενημέρωση. Κατ’ ουδένα τρόπο αποτελούν συμβουλές ή οδηγίες που μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε θεραπευτική αντιμετώπιση προβλημάτων. Αν έχετε πρόβλημα υγείας παρακαλούμε να συμβουλευθείτε κάποιον ειδικό που θα αναλάβει την θεραπεία και θα έχει την ευθύνη της θεραπευτικής προσέγγισης
Ματίνα Χρονοπούλου BSc., N.D., Ph.D.
Δρ. Φυσικοπαθητικής Θεραπευτικής
Ιωάννης Λιάπης, Ιατρός
Νευρολόγος ● Ψυχίατρος ● Βελονιστής

Βότανα για τα παιδιά

Βότανα για τα παιδιά


Αν ζείτε με παιδιά, το φαρμακείο σας σίγουρα θα περιέχει αρκετά σιρόπια για το βήχα, αποσυμφορητικά, φάρμακα που καταπολεμούν τη διάρροια και ρίχνουν τον πυρετό. Τέτοιου είδους συνταγολογημένα φάρμακα συχνά κάνουν σπουδαία δουλειά στο να παρέχουν προσωρινή ανακούφιση από τα συμπτώματα.
Δυστυχώς, όμως, μπορεί επίσης να δημιουργήσουν και δικά τους προβλήματα κατά τη διάρκεια της θεραπείας. Για παράδειγμα, τα αποσυμφορητικά συνήθως προκαλούν υπνηλία και ανησυχία ενώ, κάποιες φορές επαναφέρουν τη συμφόρηση. Τα αντιβιοτικά, όταν χορηγούνται σε υπερβολική δόση, μπορεί να προκαλέσουν την ανάπτυξη επικίνδυνων στελεχών κάποιων βακτηριδίων που είναι ανεχτικά σε αυτού του είδους τα αντιβιοτικά.
Για τις πιο συνηθισμένες αρρώστιες της παιδικής ηλικίας, οι θεραπείες με βότανα προσφέρουν ασφαλή και αποτελεσματική εναλλακτική λύση των φαρμακευτικών σκευασμάτων —χωρίς να έχουν καθόλου παρενέργειες. Η πλειοψηφία των ασθενειών της παιδικής ηλικίας τείνει να έχει ήπια μορφή, και η καλύτερη θεραπεία που μπορείτε να παρέχετε είναι αυτή που ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα του παιδιού σας ανακουφίζοντας από τα δυσμενή συμπτώματα. Αυτό, σε συνδυασμό με την κατάλληλη ξεκούραση και την πρόσληψη απαραίτητων θρεπτικών συστατικών και πολλών υγρών, θα βοηθήσει τα παιδιά σας να ανακτήσουν την υγεία τους.
Οι θεραπείες με βότανα που αναφέρονται παρακάτω προορίζονται για παιδιά μεγαλύτερα των δύο ετών. Για να εφαρμόσετε μια θεραπευτική αγωγή με βότανα σε παιδιά μικρότερα των δύο ετών, θα πρέπει να συμβουλευθείτε το γιατρό σας. 
ΚΡΥΟΛΟΓΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΓΡΙΠΗ
Ενώ βρίσκονται ακόμη στην ανάπτυξη των ανοσοποιητικών τους συστημάτων, τα παιδιά είναι ιδιαίτερα ευαίσθητα στα κρυολογήματα και τη γρίπη. Εάν το παιδί σας πάθει κάποιο κρυολόγημα ή γρίπη, δοκιμάστε τις ακόλουθες θεραπείες για να το ανακουφίσετε από τα συμπτώματα και να έχει γρήγορη ανάρρωση.

ΕΝΙΣΧΥΣΤΕ ΤΟ ΑΝΟΣΟΠΟΙΗΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ ΣΑΣ ΜΕ ΕΧΙΝΑΤΣΕΑ, ΚΑΡΠΟ ΣΑΜΠΟΥΚΟΥ, ΚΑΙ ΓΛΥΚΥΡΡΙΖΑ.
Στην πρώτη ένδειξη πονόλαιμου, συναχιού, ή κρυάδων, δοκιμάστε ένα μίγμα εχινάτσεας (Echinacea spp), καρπού σαμπούκου (Sambucus nigra), και γλυκύρριζας (Glycyrrhiza glabra). Η εχινάτσεα ενισχύει τη δράση του ανοσοποιητικού συστήματος, ενώ ο καρπός του σαμπούκου και η γλυκύρριζα   έχουν αντι-ιογενείς ιδιότητες. Συνδυάστε 1/2 ουγγιά εκχυλίσματος εχινάτσεας, 1 ουγγιά εκχυλίσματος από καρπό σαμπούκου, και 1/4 ουγγιά από ρίζα γλυκύρριζας. Δώστε στο παιδί σας 1/4 έως 1/2 κουταλάκι του γλυκού 4 φορές την ημέρα μέχρι και 10 ημέρες.
ΑΝΑΚΟΥΦΙΣΤΕ ΤΗ ΣΥΜΦΟΡΗΣΗ ΜΕ ΑΦΕΨΗΜΑ ΑΠΟ ΠΙΠΕΡΟΡΙΖΑ ΚΑΙ ΓΛΥΚΑΝΙΣΟ.
Η πιπερόριζα (Zingiber officinale), το γλυκάνισο (Pimpinella anisum), και η ρίζα της γλυκύρριζας βοηθούν να μαλακώσουν οι βλέννες στην αναπνευστική οδό. Σιγοβράστε 2 φλυτζάνια νερού μαζί με 2 κουταλάκια του γλυκού φρέσκια, ψιλοκομμένη ρίζα πιπερόριζας, 2 κουταλάκια του γλυκού σπόρους γλυκάνισου, και 1 κουταλάκι του γλυκού ρίζα γλυκύρριζας σε μια σκεπασμένη κατσαρόλα για 10 λεπτά. Σουρώστε, και αν θέλετε χρησιμοποιήστε κάποια γλυκαντική ουσία. Να δίνετε στο παιδί σας να πίνει 1/2 φλυτζάνι κάθε δύο ώρες, έως και 3 φλυτζάνια την ημέρα.



ΔΙΕΥΚΟΛΥΝΕΤΕ ΤΗΝ ΑΝΑΠΝΟΗ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ ΣΑΣ ΜΕ ΕΥΚΑΛΥΠΤΟ ΚΑΙ ΜΕΝΤΑ.
Τα αιθέρια έλαια του ευκάλυπτου (globulus Eucalyptus) και της μέντας (Mentha piperita) βοηθούν να ανοίξουν οι αναπνευστικές οδοί και καταπολεμούν τους μικροοργανισμούς που προκαλούν τις μολύνσεις.
Συνδυάστε 10 σταγόνες από το αιθέριο έλαιο του ευκάλυπτου και της μέντας μαζί με μια μικρή ποσότητα ελαιόλαδου ή αμυγδαλέλαιου και χρησιμοποιώντας ποσότητα ίση με ένα γεμάτο κουταλάκι του γλυκού κάντε εντριβή στο στήθος και στην πλάτη του παιδιού σας, περίπου δύο φορές την ημέρα.
ΚΑΤΑΠΡΑΫΝΕΤΕ ΤΟ ΒΗΧΑ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ ΣΑΣ ΜΕ ΣΙΡΟΠΙ ΑΠΟ ΦΛΟΥΔΑ ΘΥΜΑΡΙΟΥ ΚΑΙ ΚΕΡΑΣΙΟΥ.
Η έντονη μυρωδιά από τα αιθέρια έλαια του θυμαριού (Thymus vulgaris) και της μέντας ανακουφίζουν από τη συμφόρηση και έχουν αντιμικροβιακές και αντισπασμωδικές ιδιότητες. Ο φλόμος (ή αλλιώς φλομόχορτο) (Verbascum thapsus) και η ρίζα της γλυκύρριζας καταπραΰνουν τις ενοχλήσεις της αναπνευστικής οδού, ενώ η φλούδα του αγριοκέρασου καταπραΰνει τον σπασμώδη βήχα. Αναμίξτε 1¼ φλυτζάνι νερού με 2 κουταλάκια του γλυκού από κάθε ένα από αυτά τα βότανα μέσα σε μία σκεπασμένη κατσαρόλα.
Αφήστε το μίγμα να βράσει σε μέτρια θερμοκρασία, και σιγοβράστε το για 5 λεπτά. Βγάλτε την κατσαρόλα από τη φωτιά, και βάλτε το στο νερό για 30 λεπτά. Στραγγίξτε και προσθέστε 1/2 φλυτζάνι μέλι, ζεσταίνοντας, αν θέλετε, το αφέψημα έτσι ώστε το μέλι να λιώσει τελείως. Μπορείτε να δίνετε στο παιδί σας να πίνει ένα κουταλάκι του γλυκού όσο συχνά θέλετε.
ΔΙΑΡΡΟΙΑ.
Τα παιδιά παθαίνουν διάρροια από πολλές αιτίες, μεταξύ των οποίων είναι και η υπερκατανάλωση τροφών (ειδικά λιπαρών τροφών, φρούτων, ή κρύων τροφών όπως το παγωτό), οι μολύνσεις, και οι τροφικές αλλεργίες. Τις περισσότερες φορές, η διάρροια σταματά από μόνη της μέσα σε μία ή το πολύ δύο ημέρες.  (Εάν δεν σταματήσει, ή αν συνοδεύεται και από πυρετό, πρέπει οπωσδήποτε να συμβουλευτείτε τον γιατρό σας.) Σιγουρευτείτε, στο μεταξύ, ότι έχετε δώσει πολλά υγρά στο παιδί σας για την αποφυγή αφυδάτωσης, και δοκιμάστε τις παρακάτω θεραπείες με βότανα.
ΚΑΤΑΠΡΑΫΝΕΤΕ ΤΟΥΣ ΠΟΝΟΥΣ ΤΟΥ ΣΤΟΜΑΧΟΥ ΦΤΙΑΧΝΟΝΤΑΣ ΕΝΑ ΑΦΕΨΗΜΑ ΑΠΟ ΓΛΗΧΩΜΑ ΓΑΛΕΟΦΙΛΟΥ (CATNIP), ΦΥΛΛΑ ΣΜΕΟΥΡΟΥ ΚΑΙ ΜΕΝΤΑ.
Το γλήχωμα του γαλεόφιλου (Catnip ή Nepeta cataria) χαλαρώνει τις κοιλιακές κράμπες, ενώ η μέντα βοηθά στην αποβολή των αερίων και ηρεμεί τους σπασμούς των εντέρων. Το φύλλο του σμέουρου (Rubus ideaus) περιέχει στυπτικές ενώσεις που ονομάζονται τανίνες, οι οποίες καταπραΰνουν την εντερική φλεγμονή. Φτιάξτε ένα αφέψημα ρίχνοντας 2 φλυτζάνια βραστού νερού σε 2 κουταλάκια του γλυκού από το γλήχωμα του γαλεόφιλου (catnip), της μέντας και το φύλλο του σμέουρου. Σκεπάστε το σκεύος και αφήστε τα να μουλιάσουν για 15 λεπτά. Στραγγίξτε, προσθέστε κάποια γλυκαντική ουσία, και δώστε στο παιδί σας να πίνει 1/2 φλυτζάνι του τσαγιού κάθε 30 λεπτά.
ΣΤΑΜΑΤΗΣΤΕ ΤΗ ΔΙΑΡΡΟΙΑ ΜΕ ΜΠΑΝΑΝΕΣ, ΧΑΡΟΥΠΙ, ΚΑΙ ΚΑΝΕΛΑ.
Τα περισσότερα παιδιά αγαπούν τις μπανάνες καθώς επίσης και το χαρούπι που έχει άρωμα σοκολάτας. Και τα δύο είναι πούσια σε πηκτίνη, η οποία έχει την ιδιότητα να σφίγγει τα χαλαρά κόπρανα. Η κανέλα (Cinnamomum aromaticum) ανακουφίζει από τους πόνους των αερίων. Λιώστε μια μπανάνα μαζί με 1 έως 2 κουταλάκια του γλυκού σκόνης χαρουπιού και 1/2 κουταλάκι του γλυκού κονιοποιημένης κανέλας.
ΠΥΡΕΤΟΣ
Ως μια από τις αρχικές άμυνες του σώματος ενάντια στους μολυσματικούς μικροοργανισμούς, ο πυρετός δεν θα πρέπει να πέσει πολύ εκτός και αν έχει αυξηθεί σε επικίνδυνα επίπεδα. Οι θεραπείες με βότανα μπορούν να βοηθήσουν σε περιπτώσεις πολύ χαμηλού πυρετού όταν συνδυάζονται με την πρόσληψη μεγάλης ποσότητας υγρών για την αποφυγή αφυδάτωσης.
ΑΠΑΛΛΑΧΤΕΙΤΕ ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΝΟΧΛΗΣΕΙΣ ΜΕ ΑΧΙΛΛΕΙΑ ΤΗ ΧΙΛΙΟΦΥΛΛΗ ΚΑΙ ΧΑΜΟΜΗΛΙ.
Ένα χλιαρό μπάνιο ή ένα ντους με Αχίλλεια τη χιλιόφυλλη (Achillea millefolium) και χαμομήλι  (Matricaria recutita) ανακουφίζει τους πόνους των μυών και τις ενοχλήσεις που προέρχονται από τον πυρετό. Τόσο η αχίλλεια η χιλιόφυλλη όσο και το χαμομήλι έχουν αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες ενώ το χαμομήλι έχει και την ικανότητα να χαλαρώνει.
Φτιάξτε ένα δυνατό αφέψημα με βότανα ρίχνοντας 1 τέταρτο του γαλονιού βραστό νερό σε 3 κουταλιές της σούπας από αποξηραμένη αχίλλεια τη χιλιόφυλλη και άνθη χαμομηλιού. Σκεπάστε το σκεύος και αφήστε τα να μουλιάσουν για 20 λεπτά. Στραγγίξτε, και τρίψτε το παιδί σας με σφουγγάρι που έχετε εμποτίσει στο χλιαρό αφέψημα που φτιάξατε.
ΡΙΞΤΕ ΤΟΝ ΠΥΡΕΤΟ, ΜΕ ΦΥΣΙΚΟ ΤΡΟΠΟ, ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΩΝΤΑΣ ΑΝΘΗ ΣΑΜΠΟΥΚΟΥ.
Ένα αφέψημα που φτιάχνεται από μέντα, σαμπούκο (Sambucus nigra), και πιπερόριζα θα σας βοηθήσει να ρίξετε τον πυρετό αυξάνοντας την εφίδρωση (ιδρώτα). Σιγοβράστε 2 κουταλάκια του γλυκού ψιλοκομμένης φρέσκιας ρίζας πιπερόριζας σε 2 φλιτζάνια νερού για 5 λεπτά σκεπάζοντας την κατσαρόλα. Προσθέστε από 1 κουταλάκι του γλυκού αποξηραμένης μέντας και σαμπούκου. Σκεπάστε την κατσαρόλα και αφήστε τα να μουλιάσουν, για άλλα 10 λεπτά. Προσθέστε κάποια γλυκαντική ουσία, και δώστε στο παιδί σας να πίνει 1/4 φλυτζάνι του τσαγιού κάθε μισή ώρα, το πολύ μέχρι 4 φλυτζάνια την ημέρα.
ΕΝΙΣΧΥΣΤΕ ΤΟ ΑΝΟΣΟΠΟΙΗΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ ΣΑΣ ΜΕ ΕΧΙΝΑΤΣΕΑ.
Η εχινάτσεα βοηθά το ανοσοποιητικό σύστημα να καταπολεμήσει όλους τους  εισβάλλοντες μικροοργανισμούς που προκαλούν τον πυρετό. Δώστε στο παιδί σας από 1/4 έως 1/2 κουταλάκι του γλυκού βάμμα εχινάτσεας 4 φορές την ημέρα.
ΜΟΛΥΝΣΗ ΤΟΥ ΜΕΣΟΥ ΟΥ
Όταν η υπεραιμία (συμφόρηση) δεν αφήνει τον μέσο ου να στεγνώσει φυσιολογικά, τα υγρά που βρίσκονται μέσα σε αυτόν λιμνάζουν, δημιουργώντας ένα εύφορο έδαφος αναπαραγωγής των μικροοργανισμών. Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν οξυθυμία και υψηλό πυρετό. Οι μολύνσεις του μέσου ου, συχνά, συνοδεύονται από μολύνσεις του ανώτερου αναπνευστικού συστήματος και αλλεργίες, ιδιαίτερα στα γαλακτοκομικά προϊόντα και στο σιτάρι. Χρησιμοποιήστε αυτές τις συμβουλές για να μετριάσετε τον πόνο και επιταχύνετε την ίαση.
ΤΟ ΒΑΛΙΤΣΑΚΙ ΤΩΝ ΠΡΩΤΩΝ ΒΟΗΘΕΙΩΝ ΜΕ ΒΟΤΑΝΑ
Τα κοψίματα, οι γρατσουνιές, και οι μώλωπες είναι, συνήθως, τα αποτελέσματα των ριψοκίνδυνων παιχνιδιών κατά τη διάρκεια της παιδικής ηλικίας. Να έχετε πάντοτε μαζί σας τα παρακάτω βότανα για να θεραπεύετε τους τραυματισμένους εξερευνητές σας.
ΑΝΤΙΣΗΠΤΙΚΟ ΒΟΤΑΝΟ •Προλαμβάνει τη μόλυνση στα κοψίματα και τις γρατσουνιές. Φτιάξτε ένα αντισηπτικό σπρέι με 5 σταγόνες από αιθέριο έλαιο τεϊόδεντρου και 5 σταγόνες από αιθέριο έλαιο λεβάντας σε ένα φλυτζάνι ζεστού νερού
ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗ ΑΛΟΙΦΗ ΜΕ ΚΑΛΕΝΤΟΥΛΑ • Καταπολεμά τα μικρόβια και ενισχύει την επούλωση του δέρματος. Απλώστε ένα λεπτό στρώμα της θεραπευτικής αλοιφής με καλέντουλα στα επιφανειακά κοψίματα και στις γρατζουνιές και καλύψτε τα με έναν αυτοκόλλητο επίδεσμο.
ΚΡΕΜΑ ΜΕ ΑΡΝΙΚΗ • Βοηθά τους μώλωπες να θεραπευτούν γρηγορότερα. Απλώστε δύο φορές την ημέρα στην προβληματική περιοχή (ποτέ πάνω σε σκασμένο δέρμα).
ΤΖΕΛ ΜΕ ΑΛΟΗ • Καταπραΰνει και δροσίζει τα ελαφριά εγκαύματα. Διατηρήστε το στο ψυγείο, αν θέλετε επιπλέον δροσιά.
ΤΑ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΒΟΤΑΝΑ ΔΕΝ ΣΥΝΙΣΤΩΝΤΑΙ ΓΙΑ ΠΑΙΔΙΑ Μην δίνετε στα παιδιά σας τονωτικά όπως η γκουαράνα (Paullinia cupana), ισχυρά καθαρτικά όπως η κασσία ή αλλιώς σένα  (Senna alexandrina), βότανα με  ορμονικές επιδράσεις όπως το βοτρυοειδούς φυγοκόριδος (black cohosh) (Cimicifuga racemosa), ή βότανα με ενδεχομένως τοξικές ιδιότητες, όπως η ρίζα  της φυτολάκκας της δέκανδρης (Phytolacca americana). Σε περίπτωση αμφιβολίας, συμβουλευθείτε κάποιον ειδικά καταρτισμένο βοτανολόγο ή κάποιον  επαγγελματία υγείας που να ασχολείται με τα βότανα.
ΚΑΤΑΠΟΛΕΜΗΣΤΕ ΤΗ ΜΟΛΥΝΣΗ ΤΟΥ ΑΥΤΙΟΥ ΜΕ ΣΤΑΓΟΝΕΣ ΑΠΟ ΕΛΑΙΟ ΣΚΟΡΔΟΥ.
Το σκόρδο (Allium sativum) είναι ένα ισχυρό αντιμικροβιακό που βοηθά στην καταπολέμηση της μόλυνσης όταν εφαρμόζεται κατευθείαν πάνω στο αυτί. Για να φτιάξετε το έλαιο του σκόρδου, ψιλοκόψτε έναν μεγάλο βολβό φρέσκου σκόρδου και τοποθετήστε το σε ένα βαρύ δοχείο με αρκετή ποσότητα ελαιόλαδου έτσι ώστε να καλυφθεί. Σκεπάστε το δοχείο και βάλτε το σε χαμηλή θερμοκρασία περίπου για  μια ώρα. Αφήστε το να κρυώσει, στραγγίξτε το λάδι αρκετές φορές με ένα τουλπάνι, και βάλτε το στο ψυγείο μέσα σε ένα γυάλινο βαζάκι το πολύ για ένα μήνα. Για να χρησιμοποιήσετε το λάδι, ζεστάνετε μια μικρή ποσότητα σε ένα μεταλλικό κουτάλι πάνω από τη φλόγα ενός κεριού. Ελέγξτε τη θερμοκρασία, ρίξτε δύο σταγόνες του ελαίου κατευθείαν μέσα στο αυτί με ένα σταγονόμετρο και βουλώστε το αυτί με ένα βαμβακάκι. Επαναλάβετε το ίδιο όποτε το κρίνετε απαραίτητο.

ΚΑΤΑΠΡΑΫΝΕΤΕ ΤΙΣ ΕΝΟΧΛΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΑΥΤΙΟΥ ΜΕ ΚΟΜΠΡΕΣΕΣ ΑΠΟ ΛΕΒΑΝΤΑ.
Αν ακουμπήσετε ένα μπουκάλι ζεστό νερό πάνω στο αυτί του παιδιού σας θα ανακουφιστεί από τον έντονο πόνο που έχει προκληθεί από τη μόλυνση του μέσου ου. Μια κομπρέσα με λεβάντα (Lavendula angustifolia), η οποία έχει καταπραϋντικές και αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες, θα καταστήσει τη θεραπεία πιο αποτελεσματική. Εμποτίστε ένα βαμβακερό πανί μέσα σε μια λεκάνη με ζεστό νερό που να περιέχει 3 σταγόνες αιθέριου έλαιου λεβάντας. Στρίψτε ελαφρώς το πανί, εφαρμόστε το στο αυτί του παιδιού σας, και καλύψτε το με ένα μπουκάλι ζεστό νερό.
ΠΟΝΟΛΑΙΜΟΣ
Συνήθως ο πονόλαιμος αποτελεί ένα από τα πρώτα συμπτώματα ενός κρυολογήματος ή της γρίπης. Εάν το παιδί σας έχει πονόλαιμο ο οποίος συνοδεύεται και με υψηλό πυρετό, θα πρέπει να συμβουλευτείτε αμέσως το γιατρό σας. Αν δεν συνοδεύεται, όμως, από υψηλό πυρετό, τότε μπορείτε να ακολουθήσετε τις παρακάτω θεραπευτικές αγωγές με βότανα έτσι ώστε να ανακουφιστεί άμεσα από τις ενοχλήσεις.
ΚΑΤΑΠΟΛΕΜΗΣΤΕ ΤΟΝ ΠΟΝΟΛΑΙΜΟ ΜΕ ΦΑΣΚΟΜΗΛΟ.
Το φασκόμηλο (Salvia officinalis) έχει αντιμικροβιακές ιδιότητες και περιέχει στυπτικές τανίνες που βοηθούν στην ανακούφιση της φλεγμονής. Ρίξτε 2 φλυτζάνια βραστού νερού σε 4 κουταλάκια του γλυκού αποξηραμένου φασκόμηλου. Καλύψτε το σκεύος, αφήστε τα να μουλιάσουν για 15 λεπτά, στραγγίξτε, και προσθέστε 1 κουταλάκι του γλυκού θαλασσινό αλάτι, το οποίο έχει ήπιες αντιμικροβιακές και αντισηπτικές ιδιότητες. Ενθαρρύνετε το παιδί σας να κάνει γαργάρες με αυτό το ζεστό αφέψημα (χωρίς να το καταπίνει) κάθε μία ή δύο ώρες.
ΚΑΤΑΠΡΑΫΝΕΤΕ ΤΗΝ ΦΛΕΓΜΟΝΗ ΜΕ ΑΛΘΑΙΑ ΤΗΝ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΗ (ή αλλιώς ΝΕΡΟΜΟΛΟΧΑ) ΚΑΙ ΜΕΝΤΑ.
Η άλθαια η φαρμακευτική ή αλλιώς νερομολόχα (Althea officinalis) περιέχει  υδατοδιαλυτές ίνες που κατευνάζουν τις ενοχλήσεις, ενώ η πιπερόριζα και η μέντα καταπραΰνουν τις φλεγμονές. Σιγοβράστε 1 κουταλιά της σούπας ρίζα αλθαίας της φαρμακευτικής ή νερομολόχας μαζί με 1 κουταλιά της σούπας φρέσκια, ψιλοκομμένη ρίζα πιπερόριζας σε 3 φλυτζάνια νερό μέσα σε σκεπασμένο σκεύος περίπου για 5 λεπτά. Βγάλτε το σκεύος από τη φωτιά, προσθέστε 2 κουταλάκια του γλυκού μέντα, σκεπάστε το σκεύος, και αφήστε τα να μουλιάσουν για άλλα 10 λεπτά. Στραγγίξτε, προσθέστε κάποια γλυκαντική ουσία και δώστε στο παιδί σας να πίνει έως και 3 φλυτζάνια την ημέρα.
Ματίνα Χρονοπούλου, ΒSc., N.D., PhD
Λιάπης Ιωάννης, Ιατρός
Νευρολόγος, Ψυχίατρος, Βελονιστής

Τετάρτη 24 Αυγούστου 2011

Αντιμετώπιση Χρόνιου Πόνου με Φυσικά μέσα και Εναλλακτικές Θεραπείες

Αντιμετώπιση Χρόνιου Πόνου με Φυσικά μέσα και Εναλλακτικές Θεραπείες
Posted on December 4, 2010 by naturopathyingreece

Ο πόνος είναι συνυφασμένος με την ζωή και δεν υπάρχει κανένας στον κόσμο, που να μην έχει την εμπειρία αυτή, από την στιγμή που ήρθε στη γη. Ενώ για πολλούς αποτελεί την ανελέητη καθημερινή τους ταλαιπωρία. Είναι καθαρά υποκειμενικό αίσθημα (τον ίδιο πόνο θα το βιώσουν με διαφορετική ένταση δύο άτομα), πολλές φορές είναι δύσκολο να καθοριστεί, να περιγραφεί ή να εξηγηθεί στους άλλους.

Ο οξύς πόνος είναι αναπόσπαστο και πολύτιμο κομμάτι της επιβίωσής μας, γιατί αποτελεί την προειδοποίηση «κινδύνου» από τον οργανισμό μας. Είναι μία δυσάρεστη αίσθηση και αποτελεί ‘‘απάντηση’’ του οργανισμού σε ένα ερέθισμα που σχετίζεται με υπαρκτή ή πιθανή καταστροφή ιστών, βλάβη ή δυσλειτουργία του οργανισμού.

Δεν είναι πάθηση. Είναι ένα σύμπτωμα. Προκαλείται δηλ. από κάποια υποκείμενη πάθηση ή κατάσταση. Αν και πολλοί θεωρούν τον χρόνιο πόνο (ή χρόνιο άλγος) σαν ‘πάθηση’, γιατί ίσως είναι σήμερα ένα ιδιαιτέρως διαδεδομένο και επίμονο σε λύση πρόβλημα, όντας το κύριο σύμπτωμα των διαφόρων εκφυλιστικών παθήσεων σε άτομα μέσης και μεγάλης ηλικίας.

Ο πόνος έχει διάφορα χαρακτηριστικά . Μπορεί να είναι οξύς, ή αμβλύς ,συνεχής ή περιοδικός, σταθερός ή σφύζων , μπορεί να είναι εντοπισμένος ή διάσπαρτος, ήπιος ή δυνατός, διαξιφιστικός, νηγμώδης ή καυστικός ή μπορεί να αντανακλά σε άλλες περιοχές μακράν του οργάνου που πάσχει.

Επηρεάζεται από ψυχολογικούς παράγοντες, το άγχος, την κατάθλιψη ή και την προσδοκία του ασθενούς (π.χ. σε αναμονή αποζημίωσης από ασφάλεια ή του κέρδους της προσοχής από τους οικείους του πάσχοντος).

Υπάρχουν συγκεκριμένοι νευρικοί οδοί που σχετίζονται με την μεταβίβαση του αισθήματος του πόνου. Ξεκινούν πάντα από συγκεκριμένους υποδοχείς που είναι διάσπαρτοι σε όλο το σώμα στις απολήξεις των νεύρων. Οι υποδοχείς λαμβάνουν το ‘‘μήνυμα’’ ή την ‘‘πληροφορία’’ και το μεταφέρουν στο νεύρο μετατρέποντάς το σε ηλεκτρικό ερέθισμά και το νεύρο με την σειρά του, το μεταφέρει στον νωτιαίο μυελό και από εκεί σε συγκεκριμένες περιοχές του εγκεφάλου όπου αναλύεται – επεξεργάζεται και ‘‘μεταφράζεται’’ για να γίνει το ‘αίσθημα του πόνου’.

Το όλο σύστημα είναι ιδιαιτέρως πολύπλοκο με την εμπλοκή των νευροδιαβιβαστών, που συμμετέχουν στην όλη διαδικασία .

Οι υποδοχείς, τα νεύρα και οι νευρικοί οδοί είναι διαφόρων ειδών στις διάφορες περιοχές ή όργανα του σώματος και διαφορετικοί για τα διαφορετικά είδη του πόνου (π.χ. οξύ και χρόνιο).

Οξύς πόνος - είναι ένα βιολογικό σύμπτωμα σαν απάντηση υφισταμένου αρνητικού ερεθίσματος, όπως η καταστροφή ιστών λόγω νόσου ή τραύματος . Έχουμε επομένως (ή ακολουθεί) οξεία φλεγμονή στους ιστούς. Ο πόνος εμφανίζεται αιφνιδίως και αποτελεί προειδοποίηση «κινδύνου» και ως τέτοια πρέπει να εκλαμβάνεται.

Μπορεί να είναι εντοπισμένος ή να ακτινοβολεί (π.χ Ισχιαλγία // εστία στην σπονδυλική στήλη – ακτινοβολία πόνου στο πόδι).

Μπορεί να συνοδεύεται ή όχι από συμπτώματα του αυτόνομου νευρικού σύστημα ( ιδρώτας, ναυτία, μύση, ταχυκαρδία… ).

Είναι οξύς και επιμένει για όσο διάστημα υπάρχει η παθολογία στους ιστούς. Μειώνεται δε καθώς το βλαπτικό ερέθισμα ή η νόσος υποχωρεί.

Διάρκεια λιγότερη από 3μήνες ή εάν δεν καταστεί δυνατόν να θεραπευθεί αποτελεσματικά η υποκείμενη νόσος, μεταπίπτει σε χρόνιο πόνο.

Χρόνιος πόνος – όταν ο πόνος διαρκεί περισσότερο από το σύνηθες διάστημα μιας οξείας νόσου ή κάκωσης, δηλαδή για διάρκεια μεγαλύτερη από 3-6 μήνες. Ή αν το άλγος επιμένει για περισσότερο από 1 μήνα μετά την ανάρρωση και αποκατάσταση μιας οξείας ασθένειας ή κάκωσης (τραυματισμού).

Σχετίζεται με μία χρόνια παθολογία. Ή τέλος μπορεί να μην υφίσταται εμφανής τραυματισμός ή ασθένεια που να τον προκαλεί αλλά να υπάρχει πόνος.

Ο χρόνιος πόνος που οφείλεται σε οργανική νόσο θεραπεύεται αποτελεσματικά με τη θεραπεία της υποκείμενης νόσου. Ο χρόνιος πόνος είναι συνήθως συνεχής, βύθιος, νυγμώδης , σαν σφίξιμο, ενώ μπορεί να είναι ή και να μην είναι εντοπισμένος. Ο ασθενής μπορεί να αισθάνεται κουρασμένος, καταθλιπτικός, δύσθυμος , απελπισμένος, ενώ απουσιάζουν τα συνοδά συμπτώματα από το αυτόνομο νευρικό σύστημα που έχουμε στον οξύ πόνο.

Οι πιο συχνές αιτίες χρόνιου πόνου είναι τα προβλήματα του μυοσκελετικού συστήματος (περίπου το 50%), ενώ σύμφωνα με μια άλλη μελέτη, ο πόνος στη μέση (οσφυαλγία – ισχιαλγία) είναι η πιο συχνή αιτία επίσκεψης σε γιατρό για επώδυνη νόσο.

Το 19% του πληθυσμού της Ευρώπης υποφέρει από χρόνιο πόνο ενώ στις ΗΠΑ 42% των ενηλίκων έχει καθημερινά πόνο και το 89% μία φορά τον μήνα . Ενώ το 50% των ασθενών που επισκέπτονται τους γιατρούς έχουν και σύμπτωμα πόνου.

Εάν ο πόνος γίνει χρόνιος, δεν είναι πλέον προειδοποίηση «κινδύνου» – προειδοποίηση ενός προβλήματος — είναι πια ο ίδιος το μεγάλο πρόβλημα , λόγω της αρνητικής επίδρασης στην ποιότητα ζωής των ασθενών, που μπαίνουν σε ένα φαύλο κύκλο κατάθλιψης, αντικοινωνηκότητος , μείωση της παραγωγικότητος στην εργασία και συχνές απουσίες, ανησυχίας για το μέλλον τους στην εργασία, ανησυχίας για την υγεία τους, ανησυχίας για στην σχέση τους μέσα την οικογένεια, ανησυχίας για την οικονομική τους κατάσταση, ανησυχίας για τις παρενέργειες από την κατάχρηση των αναλγητικών, αισθήματα θυμού, απογοήτευσης, απελπισίας… με αποτέλεσμα την επιδείνωση του άλγους από την ψυχολογική επιβάρυνση στον αυτοτροφοδοτούμενο φαύλο κύκλο.

Αίτια:
Οξύς πόνος: Τραυματισμοί – χειρουργικές επεμβάσεις – οξείες παθήσεις – εγκεφαλική αιμορραγία κολικός νεφρών – χοληδόχου….

Χρόνιος Πόνος: Γενικώς εκφυλιστικές παθήσεις, Οστεοαρθρίτιδες – Αρθρίτιδες – Οσφυαλγία – Ισχιαλγία – Ημικρανία – Κεφαλαλγία μυΐκής τάσεως – Μυοπεριτοναικό σύνδρομο ή Ινομυοσίτιδα – Σύνδρομο μέλους φάντασμα – Καρκίνος – Οστεοπόρωση….

Ιστορικό – Φυσική εξέταση

Στους Οξείς πόνους η ενδεδειγμένη αντίδραση είναι να απευθυνθούμε σε Εξωτερικό ιατρείο Νοσοκομείου ή σε Ιδιώτη ιατρό ή τον Οικογενειακό μας ιατρό ο οποίος θα θέση την διάγνωση και θα μας κατευθύνει για τις περεταίρω εξετάσεις ( ακτινογραφίες –αξονική ή μαγνητική τομογραφία – προκλητά σωματοαισθητικά δυναμικά – ηλεκτρομυογράφημα – αιματολογικό έλεγχο κλπ.) και θα καθορίσει την θεραπεία.

Η προσέγγιση όμως τις περισσότερες φορές είναι διαφορετική στον Χρόνιο Πόνο (εκτός από τον εργαστηριακό έλεγχο). Εδώ τα άτομα συνήθως έχουν εξαντλήσει τις διάφορες Διαγνωστικές και Θεραπευτικές προσεγγίσεις είτε αυτές είναι φαρμακευτικές θεραπείες ή είναι χειρουργικές επεμβάσεις που μπορεί να προσφέρει η Δυτική Ιατρική. Και βρίσκονται πλέον στην χρήση και τις περισσότερες φορές, στην κατάχρηση των διαφόρων αναλγητικών ή αντιφλεγμονοδών φαρμάκων, τα οποία από την μία πλευρά αδυνατούν αποφύγουν, ή πιθανώς δεν είναι δραστικά πλέον λόγω εθισμού (χρειάζεται αύξηση της δόσης) και από την άλλη να φοβούνται τις παρενέργειες από τις αυξήσεις των δόσεων ή αντιλαμβάνονται ότι η χορήγηση των αναλγητικών δεν αποτελεί την λύση του προβλήματός τους.

Από τα μέσα περίπου της προηγουμένης πεντηκονταετίας το πρόβλημα είναι οξύ στην κοινωνία μας (λόγω αύξησης των εκφυλιστικών παθήσεων ) και τόσο μεγάλο ώστε να αναγκασθεί το Σύστημα Υγείας να δημιουργήσει Ιατρεία Πόνου σε διάφορα μεγάλα Νοσοκομεία. Φυσικά σε ιδιωτικά ιατρεία και κυρίως με ιατρούς που ασχολούνται με την Εναλλακτική Ιατρική η προσέγγιση της θεραπείας του πόνου από διαφορετική όμως σκοπιά έγινε πολύ πιο μπροστά . Στα Ιατρεία Πόνου εκτός από τα φάρμακα, τον Βελονισμό (σε μερικά από αυτά), την Διαδερμική ηλεκτρική διέγερση (Τens), χρησιμοποιούν και άλλες περισσότερο επεμβατικές μεθόδους όπως είναι το μπλόκ νευρικών γαγγλίων ή νευρικών στελεχών και συνεχείς εκχύσεις τοπικών αναισθητικών στον υπαραχνοειδή χώρο στην σπονδυλική στήλη (π.χ σε ισχιαλγίες )

Στόχος της Θεραπείας είναι η εξάλειψη του Πόνου και βελτίωση της ποιότητας ζωής και των λειτουργικών ικανοτήτων του ασθενή.

Φάρμακα Αναλγητικά, Αντιφλεγμονώδη. Πρέπει να χρησιμοποιούνται με φειδώ και είναι.

Αναλγητικά όπως η παρακεταμόλη ( depon, lonarid ), Μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη, ακετυλοσαλικυλικό οξύ ( aspirin, salospir ) , reumacid , voltaren, flurofen, Μυοχαλαρωτικά, muscoril, norgesic,– Στεροειδη αντιφλεγμονώδη – παράγωγα της κορτιζόνης, medrol κ.ά. , οπιοειδή

Οι Εναλλακτικές θεραπείες για τον πόνο έχουν πολλά να προσφέρουν ακόμη και όταν έχουν εξαντληθεί τα περιθώρια με τα φάρμακα . Οι θεραπείες αυτές έχουν από μηδενικές έως ελάχιστες πιθανότητες παρενεργειών από την στιγμή που εφαρμόζονται από άτομα που είναι κατάλληλα εκπαιδευμένα .

Αρχικά η διάγνωση είναι Πρωταρχικής σημασίας τόσο για τον οξύ όσο και για τον χρόνιο πόνο ώστε να αποφευχθούν διαγνωστικά σφάλματα από πιθανά προβλήματα που υποκρύπτονται κάτω από τον πόνο. πχ. Κεφαλαλγία μπορεί να προκληθεί από σπασμό μυών, από ιώσεις αλλά και σε εγκεφαλίτιδες, μηνιγγίτιδες , εγκεφαλική αιμορραγία, όγκους μπορεί να έχουμε κεφαλαλγία…

Το ερώτημα είναι τι μπορεί να γίνει πέρα από τα αναλγητικά τα οποία έχουν παρενέργειες και παράλληλα προκαλούν εθισμό μετά από κάποιο διάστημα χρήσης. Αρχικά για όλους τους ασθενείς με χρόνιο άλγος ανεξαρτήτως εντοπίσεως ισχύει ή βελτίωση της λειτουργίας και ισορροπίας του οργανισμού με την καταπολέμηση της χρόνια φλεγμονώδους αντίδρασης μέσα από την διατροφή την λήψη συμπληρωμάτων διατροφής και την αλλαγή του τρόπου ζωής. Από εκεί και πέρα ανάλογα με το που είναι το πρόβλημα μπορεί να εφαρμοσθούν διάφοροι θεραπευτικές μέθοδοι που θα προσπαθήσουμε να αναλύσουμε κάποιες από αυτές, οι οποίες είναι προσφιλείς σε πολλούς συμπολίτες μας λόγω της βοήθειας και ανακούφισης που βρήκαν στο πρόβλημά τους χρησιμοποιώντας τες.

Εναλλακτικές και Συμπληρωματικές θεραπείες

Αυτές είναι: 1.Διατροφή, 2. Οζονοθεραπεία , 3. Βελονισμός (Θεραπεία με laser (soft laser) – Ωτοβελονισμός – Σου-τζόκ, -Σιάτσου), 4. Ομοιοπαθητική, 5. Διαδερμική ηλεκτρική διέγερση (Τens), 6. Οστεοπαθητική, Χειροπρακτική ( Chiropractic ) 7. Βοτανοθεραπεία, 8. Υδρο-θεραπεία (με κρύα ή θερμά επιθέματα . χρησιμοποιείται σε οξύ και χρόνιο πόνο), 9. Φυσικοθεραπεία. – Χειρομάλαξη, Μασάζ , 10. Βιοσυντονισμός – Βιοαναδρόμηση (Biofeedback) 11. Τεχνικές χαλάρωσης 12. Alexander Technique (μειώνει την οσφυαλγία και συνδυάζεται με ασκήσεις και μασάζ). 13. Χρήση Μαγνητικού πεδίου (το αρνητικό μαγνητικό πεδίο ‘νότιος πόλος’ τοποθετούμενο τοπικά ανακουφίζει τον πόνο διορθώνοντας τις ‘μεταβολικές’ διαταραχές στην περιοχή του πόνου). Θα αναλύσουμε μερικές από αυτές

Α. Διατροφή : Η διατροφή έχει σαν σκοπό την μείωση της φλεγμονής που συνυπάρχει πάντα με τον πόνο

Ελαττώστε τις τροφές που προκαλούν χρόνια φλεγμονή.

Νέες έρευνες συνδέουν τον τρόπο ζωής και διατροφής μας με τη φλεγμονή και τη προδιάθεση για νόσο. Μία «σωστή υγιεινή διατροφή» μπορεί να μειώσει αρκετά τις φλεγμονές. Σωστή διατροφή σημαίνει να πίνουμε αρκετή ποσότητα καθαρού νερού, επάρκεια σε ποιοτική πρωτεΐνη, λαχανικά, φρούτα, σε ουσιώδη λιπαρά οξέα, βιταμίνες και μέταλλα.

Ρυθμίστε την ισορροπία των εικοσανοειδών.

Πρόκειται για αυτοκρινείς ορμόνες που μπορούν να παραχθούν σε οποιοδήποτε κύτταρο του οργανισμού από τα απαραίτητα λιπαρά οξέα ω-3 και ω-6. Τα «καλά» εικοσανοειδή δρουν ως αγγειοδιασταλτικά, καταστέλλουν τις φλεγμονές και έχουν αναλγητικά αποτελέσματα, ενώ τα «κακά» δρουν αγγειοσυσταλτικά και αυξάνουν τις φλεγμονώδεις διεργασίες. Τα ψάρια, τα θαλασσινά, οι άψητοι ξηροί καρποί, οι σπόροι, τα όσπρια, τα φρούτα, τα λαχανικά και τα συμπληρώματα ιχθυελαίων ευνοούν την παραγωγή «καλών» εικοσανοειδών.

Η Ζάχαρη, γλυκά, αναψυκτικά, κορεσμένα λίπη πλούσια σε αραχιδονικό οξύ (αλλαντικά, κόκκινα κρέατα, εσωτερικά όργανα ζώων), καθώς και τρόφιμα με χημικά πρόσθετα αυξάνουν την παραγωγή «κακών» εικοσανοειδών.

Η κατανάλωση τροφών με χαμηλό γλυκαιμικό δείκτη είναι επωφελής για την υγεία μας και έχει αντιφλεγμονώδη δράση. Αυτές οι τροφές είναι τα μήλα, τα πράσινα λαχανικά, το βιολογικό λάδι ελιάς, τα βιολογικά αυγά, τα κρίθινα παξιμάδια , οι ωμοί ξηροί καρποί, τα ψάρια, οι σπόροι, τα μούρα, όπως και βιολογικές τροφές που έχουν υποστεί ζύμωση. Περιέχουν φυσικές βιταμίνες, μεταλλικά στοιχεία, πρωτεΐνες, καλά λίπη και ένζυμα που παρέχουν στο σώμα μας τις βασικές πρώτες ύλες και προωθούν την καλή υγεία. Πρέπει να περιορίζονται οι υδατάνθρακες, όπως τα μακαρόνια και ιδιαίτερα το ψωμί και να χρησιμοποιούνται μόνο δημητριακά ολικής αλέσεως και αφεψήματα, όπως τσάι και βότανα.

Προσέξετε τα λιπαρά που καταναλώνετε

Ο τύπος των λιπών και ελαίων που επιλέγετε μπορεί να επηρεάσει τα επίπεδα της φλεγμονής και του πόνου. Τα κορεσμένα λιπαρά οξέα, που βρίσκονται στα γαλακτοκομικά προϊόντα, ζωικά λίπη και στις επεξεργασμένες τροφές, μπορούν να αυξήσουν τον πόνο και την φλεγμονή στο σώμα: το ίδιο μπορούν να κάνουν πολλά έλαια και μαργαρίνες που προέρχονται από το καλαμπόκι ή το ηλιέλαιο. Αυτά τα έλαια είναι πλούσια σε ω-6 πολυακόρεστα λιπαρά οξέα και μπορούν επίσης να αυξήσουν τη γενική φλεγμονή.

Τα μονοακόρεστα λιπαρά οξέα είναι ουδέτερα λίπη και δεν προδιαθέτουν ή δεν επιδεινώνουν την προϋπάρχουσα φλεγμονή. Επιλέξτε ελαιόλαδο που είναι πλούσιο σε μονοακόρεστα λιπαρά οξέα. Με την ανανέωση των κυττάρων του σώματος τα μονοακόρεστα λιπαρά θα αντικαταστήσουν τα ω-6 μέσα στο κύτταρο, μειώνοντας έτσι τη φλεγμονή. Μην τηγανίζετε τις τροφές

Έρευνες δείχνουν ότι μια διατροφή που περιέχει μικρές μερίδες άπαχου κρέατος, μονοακόρεστα λιπαρά οξέα και αρκετά λαχανικά, μπορεί να μειώσει τη φλεγμονή, βοηθώντας το σώμα να εξαλείψει τις χημικές ενώσεις που προκαλούν φλεγμονή.

Στοχεύστε σε 5-6 μερίδες φρέσκων λαχανικών τουλάχιστον την ημέρα, συν τουλάχιστον 2 –3 μερίδες φρούτων. Μια μερίδα ισοδυναμεί με ένα μπολ. Επιλέξτε λαχανικά με διαφορετικά χρώματα για μεγαλύτερη ποικιλία θρεπτικών συστατικών, προκειμένου να μειωθεί η φλεγμονή.

Αποφύγετε τυποποιημένα προϊόντα.

Αυτά περιέχουν υδρογονωμένα λιπαρά (trans), τρόφιμα τύπου fast food, καθώς και τροφές που τηγανίζονται σε ακατάλληλα έλαια. Προσλάβετε περισσότερα υγιεινά λιπαρά καταναλώνοντας λιπαρά ψάρια μικρού μεγέθους, καρύδια, ταχίνι, αβοκάντο, γλιστρίδα και ωμό ελαιόλαδο.

Ελαττώστε τις γλυκοτοξίνες

Πρόκειται για επικίνδυνες τοξικές ουσίες που δημιουργούνται μέσα στις τροφές κατά τη θερμική τους επεξεργασία. Επειδή δεν μπορούν να αποβληθούν από τον οργανισμό, αθροίζονται στα κύτταρα και προσκολλώνται σε διάφορους ιστούς, με αποτέλεσμα να αποτελούν μόνιμο στόχο του ανοσοποιητικού. Στα αιμοφόρα αγγεία δημιουργούν στενώσεις και φλεγμονές, στις αρθρώσεις δυσκαμψία κ.ά. Το τσιγάρισμα, τηγάνισμα, ψήσιμο στα κάρβουνα ή τη σχάρα καίνε και αφυδατώνουν τις τροφές, με αποτέλεσμα την καταστροφή των ενζύμων που περιέχουν, την υπεροξείδωση των λιπαρών και τη δημιουργία γλυκοτοξινών. Προτιμάτε τις ωμές τροφές ή το βράσιμο στον ατμό ή σε νερό.

Τα τελευταία χρονιά υπάρχουν ενδείξεις ότι αντιφλεγμονώδη δράση έχει η Μεσογειακή διατροφή.

Πολύ καλά και γρήγορα αποτελέσματα έχουμε διαπιστώσει ότι προσφέρει και η διατροφή συμφωνα με τις ομάδες αίματος. Μερικά από τα οφέλη της μεσογειακής διατροφής, η οποία είναι πλούσια σε λαχανικά, φρούτα, όσπρια και ελαιόλαδο και φτωχή σε κόκκινο κρέας, ίσως πηγάζουν από την αντιφλεγμονώδη δράση των τροφών της .

Αντιμετωπίστε τις δυσανεξίες

Όταν ο οργανισμός έχει αναπτύξει δυσανεξία σε κάποιο τρόφιμο, δημιουργεί πληθώρα συμπτωμάτων (σαν αντίδραση σε αυτήν) αλλά και χρόνιος πόνο σε αρθρώσεις, μυαλγίες ή κεφαλαλγίες. Οι δυσανεξίες στις τροφές δημιουργούνται με την καταστροφή του φίλτρου του εντέρου κατάσταση που βλέπουμε συχνά στην δυσβίωση του εντέρου. Στην περίπτωση δυσανεξίας σε τροφές αυτές θα πρέπει να εντοπισθούν και να τις αποφύγουμε.

Θεραπεία για απευαισθητοποίηση σε δυσανεκτικές τροφές μπορεί να γίνει με Θεραπεία Βιοσυντονισμού ο οποίος έχει άριστα αποτελέσματα στις δυσανεξίες τροφών (αποτελεί τον μόνο τρόπο απευαισθητοποίησης σε αυτές εκτός της αποφυγής ) όμως και στις άλλες αλλεργίες έχει καλά αποτελέσματα.

Τα Προβιοτικά προϊόντα –βιολογικό γιαούρτι παραδοσιακό από πρόβειο ή κατσικίσιο

γάλα, ή ξινόγαλο ή συμπλήρωμα προβιοτικών σε κάψουλες για τα άτομα που ακολουθούν φαρμακευτική αγωγή μπορεί να βοηθήσουν στην αποκατάσταση της δυσβίωσης του εντέρου και της δυσανεξίας

Διατροφή και : Κεφαλαλγίες – Αγγειοκινητική Κεφαλαλγία – Ημικρανία

Ο πόνος στις κεφαλαλγίες μπορεί να πυροδοτείτε από διάφορους παράγοντες που ονομάζουμε ‘‘εκλυτικούς παράγοντες’’ κάποιοι από αυτούς μπορεί να κρύβονται στην διατροφή σας .

Αλκοόλ (αιθανόλη) προκαλεί αγγειοδιαστολή τα αγγεία των μηνίγγων στον εγκέφαλο πυροδοτώντας την κεφαλαλγία ακόμη και σε μη πάσχοντας εάν κάνουν κατάχρηση, ενώ στους πάσχοντες από κεφαλαλγία αρκεί η απλή χρήση.

Τροφές υψηλές σε τυραμίνη: τυρί, γιαούρτι, ξίδι και σάλτσα σόγιας.
Τροφές οπως: κρασί, αποξηραμένα φρούτα και κάποια οστρακοειδή.
Καπνιστά κρέατα, λουκάνικα, μπέικον και έτοιμα φαγητά: Όλα αυτά περιέχουν νιτρώδη άλατα (συντηρητικά) και προκαλούν δυνητικά κεφαλαλγία.
MSG (μονονατριούχο άλας του γλουταμινικού οξέος): Ενισχύτικό της γεύσης των τροφίμων. Το βρίσκουμε στο Κινέζικο φαγητό, σε κάποια πατατάκια, στα καρύδια, και σε άλλα επεξεργασμένα τρόφιμα.
Καφεΐνη: Μολονότι την βρίσκουμε σε πολλά παυσίπονα που χρησιμοποιούνται στην κεφαλαλγία γιατί προκαλεί αγγειοσύσπαση και βοηθάει στην διακοπή της κρίσης, μπορεί η ίδια να αποτελέσει την αιτία ενός πονοκεφάλου (εξαιτίας της υπερβολικής κατανάλωσής της ή της απότομης έλλειψής της). Παρατεταμένη έλλειψή της, από τη στιγμή που το σώμα έχει συνηθίσει σε μία τακτική δόση, μπορεί να κάνει τα αγγεία του αίματος να διασταλούν, κάτι που θα οδηγήσει σε πονοκέφαλο.

Βότανα με Αντιφλεγμονώδη δράση. Έχουν ο Κουρκουμάς, το Κάρι, το Εκχύλισμα πιπερόριζας, η Βιταμίνη C, το βάλσαμο ή υπερικό

Η γυμναστική παράλληλα με τη σωστή διατροφή συμβάλλει στην μείωση των φλεγμονών.

Επιπρόσθετες προτάσεις για τον περιορισμό της χρόνιας φλεγμονής:

-διακοπή του καπνίσματος

-επαρκής ύπνος

-συστηματική σωματική άσκηση

-μείωση του σωματικού βάρους

-μείωση των επιπέδων στρες

Β. Φυσικοθεραπεία : ( είναι θεραπευτική εφαρμογή αναπόσπαστη από την Δυτική ιατρική γιατί συνοδεύει την φαρμακοθεραπεία που συστήνουν οι ορθοπεδικοί, ρευματολόγοι, νευρολόγοι, ακόμη και από την οξεία φάση του άλγους ) χρησιμοποιούνται, μηχανήματα φαραδικών και άλλων ρευμάτων, υπερήχοι, Θεραπεία με laser (soft laser), μασάζ – χειρομαλάξεις και λάμπες υπερύθρων για την χαλάρωση των σπασμών των μυών, μπάνια παραφίνης κ.α.

Γ. Βελονισμός : Σύμφωνα με τη παραδοσιακή κινέζικη ιατρική ο πόνος οφείλεται στην διακοπή της ροής της ζωτικής ενέργειας (το Chi ή Qi ) σε ένα μεσημβρινό. Η αποκατάσταση της ροής της βοηθά στην αποκατάσταση και απαλλαγή από τον πόνο. Οι βελόνες του βελονισμού είναι πολύ λεπτές (σαν τρίχες ), φυσικά αποστειρωμένες και η εισαγωγή τους στο σώμα είναι ανώδυνη. Ο ασθενής μένει με τις βελόνες από 20΄- 45΄ και συνήθως μετά από λίγο χρόνο από την τοποθέτηση τους νοιώθει υπερβολικά ήρεμος ή νοιώθει υπνηλία, ή κοιμάται.

Πέρα όμως της παραδοσιακής θεωρίας ο βελονισμός από την δυτική οπτική έχει μελετηθεί από Νευροεπιστήμονες ερευνητές και τεκμηριώθηκε ότι η εφαρμογή του σε πειραματόζωα παράγει τα αποτελέσματά του μέσω της ρύθμισης του νευρικού συστήματος, προκαλώντας την αύξηση των βιοχημικών ουσιών καταπολέμησης του πόνου στον εγκέφαλο (ενδογενείς ουσίες με αναλγητική δράση) με πρώτες τις ενδορφίνες «τα ενδογενή οπιώδη»(και πολλές άλλες που προστέθηκαν σε μεταγενέστερες έρευνες π.χ. εγκεφαλίνες κ.ά.). Συνεπώς δρα επιδρώντας στη χημεία του εγκεφάλου με την αύξηση της απελευθέρωσης νευροδιαβιβαστών και νευροορμονών (π.χ. σεροτονίνη) , GABA. Επίσης Νευροαπεικονιστικές μέθοδοι καταγράφουν αύξηση της δραστηριότητος σε περιοχές του φλοιού του εγκεφάλου που έχουν σχέση με τον πόνο και μείωση της δραστηριότητος στην περιοχή του Λυμπικού συστήματος του εγκεφάλου «limbic system».

Εκτός της κεντρικής δράσης έχει και περιφερειακή δράση στο σημείο εισαγωγής της βελόνας όπου έχουμε πρόκληση αγγειοδιαστολής και ενεργοποίηση περιφερικών νεύρων με παραγωγή νευροδιαβιβαστών από τον πυρήνα του περιφερικού νεύρου. Η βελόνα προκαλεί έκλυση CGRP (Calcitonin Gene related peptide) τοπικά στον μυϊκό ιστό. Πέραν αυτών έχει και τμηματική δράση στο Νωτιαίο Μυελό στο επίπεδο εφαρμογής της βελόνας, μέσω σωματοσπλαχνικών αντανακλαστικών. καταστέλλοντας έτσι την αντίληψη του πόνου σύμφωνα με την «θεωρία της πύλης» (gate control theory).
Είναι επομένως σύμφωνα με την λογική της Δυτικής Ιατρικής αντανακλασιοθεραπεία – δηλ. « ένα ερέθισμα στο σώμα από την βελόνα προκαλεί αντανακλαστικά την αύξηση νευροδιαβιβαστών στον εγκέφαλο»- με αποτέλεσμα την ρύθμιση των λειτουργιών και την θεραπεία των παθήσεων μέσω του νευρικού συστήματος, το οποίο και προκαλεί την επιθυμητή ομοιοστασία στον οργανισμό. Η δράση του είναι πολυεπίπεδη.

Η διέγερση των σημείων του βελονισμού γίνεται και με άλλους τρόπους όπως, πίεση( ρεφλεξολογία – σιάτσου ), θερμότητα (moxa) , με laser (soft laser), υπερήχους. Ηλεκτροβελονισμό (σύνδεση των βελονών με μηχάνημα ηλεκτροδιέγερσης, προκαλείται έτσι εντονώτερη διέγερση του σημείου του βελονισμού) κά .Υπάρχουν παράλληλα ο ωτοβελονισμός , το Σου τζοκ, ο κρανιοβελονισμός που είναι συστήματα και θεωρίες ξεχωριστές παρά το γεγονός ότι χρησιμοποιούν τις ίδιες βελόνες. Δεν έχει παρενέργειες εκτός από κάποιες μελανιές που μπορεί να γίνουν.

Ενδείξεις σε όλες τις χρόνιες επώδυνες εκφυλιστικές παθήσεις. Οστεοαρθρίτιδες σε διάφορες αρθρώσεις ( γονάτου, ισχίων, ώμων, κ.τ.λ.) – Επικονδυλίτιδα, Ινομυαλγίες, Κεφαλαλγίες, Ημικρανίες, Αυχενικό Σύνδρομο (πόνος στον αυχένα) , Κήλες της Σπονδυλικής Στήλης (ισχιαλγία, οσφυαλγία), Νευραλγίες (νευραλγία τριδύμου), Μεθερπητική νευραλγία, Προεμμηνορροϊκό σύνδρομο.

Δ. Η Ομοιοπαθητική : έχει εφαρμογή και στις επώδυνες παθήσεις όπως και στα λοιπά προβλήματα υγείας. Στην κλασσική ομοιοπαθητική ο γιατρός προσπαθεί να ταυτίσει την κλινική εικόνα του ασθενούς με κάποιο φάρμακο που προκαλεί την ίδια συμπτωματολογία σε υγειή. Από την στιγμή που θα το βρει βελτιώνεται η κλινική εικόνα του ασθενούς. Υπάρχει πιθανότης παροδικής επιδείνωσης του άλγους (Δεν θεωρείται παρενέργεια ), μέσα από την ‘θεραπευτική κρίση’ που μπορεί να προκαλέσει το σωστό φάρμακο. Δεν έχει παρενέργειες.

Ε. Διαδερμική Ηλεκτρική Διέγερση (Τens) : Χρησιμοποιούνται ειδικά μηχανήματα (μικρού μεγέθους – φορητά με μπαταρία) που παράγουν ένα ρεύμα με μία τετράγωνη κυματομορφή που έχει βρεθεί ότι έχει αναλγητικά αποτελέσματα. Το χρησιμοποιεί ο ασθενής κατ’ ιδίαν στο σπίτι του προσπαθώντας να μειώσει τον πόνο περιορίζοντας την κατάχρηση των αναλγητικών. Η χρήση είναι απλή. Στερεώνει τα ηλεκτρόδια στα σημεία του άλγους και καθορίζει την συχνότητα των παλμών και την ένταση στο επιθυμητό επίπεδο. Ενδείξεις πολύ χρήσιμος μέθοδος για άτομα που έχουν χρόνιο πόνο μη ελεγχόμενο με άλλο τρόπο. Δεν έχει παρενέργειες. Αντένδειξη είναι η ύπαρξη βηματοδώτη στον ασθενή.

ΣΤ. Η Οζονοθεραπεία : Την οζονοθεραπεία την γνώρισα τυχαία το 1994 σαν θεραπεία για εφαρμογές διαφορετικές του χρονίου πόνου . Μέχρι τότε και για μία δεκαπενταετία χρησιμοποιούσα τον βελονισμό για την θεραπεία του Χρόνιου άλγους. Μέσα σε μικρό διάστημα την ερωτεύτηκα για την αποτελεσματικότητα και την ταχύτητα του θεραπευτικού αποτελέσματός της στον Χρόνιο Πόνο και αντικατέστησα ένα μεγάλο μέρος της θεραπείας του χρόνιου άλγους που έκανα με τον βελονισμό με την εφαρμογή της. Η οζονοθεραπεία εφαρμόζεται σε πολλές χώρες, όπως στη Γερμανία -όπου και «γεννήθηκε» ως θεραπεία-, στην Αυστρία, στην Ελβετία, στην Ιταλία, στην Κίνα, στην Κούβα και στις ΗΠΑ. Στη χώρα μας εφαρμόστηκε για πρώτη φορά το 1992. Χρησιμοποιείται ευρέως στην Ευρώπη πάνω από 50 χρόνια

Μετά τη χορήγηση του όζοντος προκαλείται ένα ελεγχόμενο οξειδωτικό στρες που κινητοποιεί το αντιοξειδωτικό ενζυμικό σύστημα, διεγείροντας την υπερέκκριση αντιοξειδωτικών ενζύμων (superoxidismutase (SOD), catalase , glutatioperoxidase.κ.ά) έτσι επαναρρυθμίζει τον διαταραγμένο μεταβολισμό της περιοχής, με άμεση συνέπεια τη βελτίωση των μηχανισμών αποκατάστασης της φλεγμονής, παράλληλα ενεργοποιεί -«αφυπνίζει»- το ανοσοποιητικό σύστημα, ενισχύοντας τους επανορθωτικούς μηχανισμούς του οργανισμού.

Πώς εφαρμόζεται – ( χρησιμοποιούνται βελόνες λεπτές ινσουλίνης για να είναι ανώδυνη η εφαρμογή της θεραπείας )
Γίνεται ένεση μείγματος όζοντος με οξυγόνο (ενδοαρθρική, ενδομυϊκή, υποδόρια). Σε παθήσεις, όπως η οσφυαλγία, η ισχιαλγία, οι κήλες μεσοσπονδυλίων δίσκων, η αυχεναλγία, η περιαρθρίτιδα του ώμου, η οστεοαρθρίτιδα (π.χ. στα γόνατα, ισχία κλπ.). γίνονται ενέσεις στους μυς, στις αρθρώσεις ή και περιαρθρικά, ανάλογα με το πού εντοπίζεται το πρόβλημα (π.χ. στο γόνατο, τη μέση, τον αυχένα).

Σε πονοκεφάλους, ημικρανίες και κεφαλαλγία τάσεως.
Πώς γίνεται η θεραπεία- Στις ημικρανίες εφαρμόζεται οζονοθεραπεία με μεγάλη αυτομετάγγιση (εμπλουτισμός μικρής ποσότητας αίματος (100ml), με όζον το οποίο επαναμεταγγίζεται αμέσως) ενώ στην κεφαλαλγία τάσεως με ενδομυϊκές ενέσεις στους μυς του αυχένα που βρίσκονται σε έντονη σύσπαση.

Ενδείξεις σε όλες τις χρόνιες επώδυνες εκφυλιστικές παθήσεις όπως αναφέρθηκε. Η αποτελεσματικότητά της κυμαίνεται πάνω από το 85%. Δεν έχει παρενέργειες. Αντένδειξη αποτελεί η έλλειψη στον ασθενή του ενζύμου G-6PD.

Ζ. Βιοσυντονιστική θεραπεία : Ο σκοπός της θεραπείας αυτής είναι να τροφοδοτήσει το σώμα με μια «θεραπευτική ώθηση» και να μεταβάλει προς το φυσιολογικώτερο τις ηλεκτρομαγνητικές δονήσεις των κυττάρων. Αυτό θα υποβοηθήσει την θεραπευτική διαδικασία και την ομαλοποίηση των μεταβολικών λειτουργιών του κυττάρου και θα βελτιώσει την επικοινωνία των με τα γειτονικά κύτταρα . Τα κύτταρα του σώματος μπορούν να λαμβάνουν και να στέλνουν ηλεκτρομαγνητικές δονήσεις. Συντονισμός υφίσταται όταν ένα κύτταρο εκλαμβάνει μια ηλεκτρομαγνητική δόνηση, η οποία προορίζεται ακριβώς γι’ αυτό το κύτταρο. Ανάλογα με το επιθυμητό τελικό αποτέλεσμα της θεραπείας, αυτή η πληροφορία της συχνότητας, μειώνεται, ενισχύεται ή και «αντιστρέφεται»( αρχή της φυσικής, κατά την οποία αν υπάρξουν ταυτόχρονα δύο ταλαντώσεις της ίδια μορφής σε αντίθετη φάση αλληλοεξουδετερώνονται – χρησιμοποιείται π.χ στην θεραπεία των αλλεργιών). Πέρα όμως από την θεραπεία των αλλεργιών και των δυσανεξιών στις τροφές η θεραπεία του Βιοσυντονισμού έχει εφαρμογή και σε παθήσεις που προκαλούν χρόνιο πόνο. Ο κύριος στόχος της βιοσυντονιστικής θεραπείας είναι η ενεργοποίηση του ενδογενούς συστήματος ρύθμισης (ομοιοσυστασίας) και η απελευθέρωση του από τις παρενοχλητικές, παθολογικές επιδράσεις με τέτοιο τρόπο ώστε να επέλθη η ίαση.

Ενδείξεις εκφυλιστικές παθήσεις του μυοσκελετικού συστήματος, Δυσανεξιές σε τροφές, κεφαλαλγίες Δεν παρουσιάζει παρενέργειες

Ανακεφαλαιώνουμε με την ανταπόκριση του πόνου των διαφόρων παθήσεων στις προαναφερόμενες θεραπείες.

Η Διατροφή είναι απαραίτητη σε όλες τις παθήσεις .

Οι εκφυλιστικές παθήσεις του μυοσκελετικού συστήματος –Οστεοαρθρίτιδες – Αρθρίτιδες– Οσφυαλγίες – Ισχιαλγίες – Αυχεναλγία – Αυχενικό συνδρομο – Κεφαλαλγίες εκ μυικής τάσεως – Ωμοβραχιόνιος Νευραλγία και τα Διαστρέμματα – Τραυματισμοί αρθρώσεων. Ανταποκρίνονται στην Οζονοθεραπεία , Βελονισμό, Φυσικοθεραπεία., Χειροπρακτική, Βιοσυντονισμό

Οι νευραλγίες –πχ. του τριδύμου – Μεθερπητική νευραλγία. Ανταποκρίνονται στον Βελονισμό Ομοιοπαθητική, Βιοσυντονισμό

Ο Πονοκέφαλος – κεφαλαλγίες αγγειοκινητικές – ημικρανίες, Ανταποκρίνονται στην Οζονοθεραπεία τον Βελονισμό , Ομοιοπαθητική, Βιοσυντονισμό, Διαδερμική ηλεκτρική διέγερση (Τens)

Οι Δυσανεξιές σε τροφές ( μπορεί να προκαλούν πληθώρα συμπτωμάτων και μέσα σε αυτά και πόνο π.χ. σε αρθρώσεις – μυαλγίες ή κεφαλαλγίες ) Ανταποκρίνονται στον Βιοσυντονισμό

Ο πόνος στον καρκίνο μπορεί να ανταποκριθεί στο Βελονισμό, Βιοσυντονισμό, Ομοιοπαθητική, Οζονοθεραπεία Διαδερμική ηλεκτρική διέγερση (Τens)

Η Οστεοπόρωση Ανταποκρίνονται στον Βελονισμός , Οζονοθεραπεία, Ομοιοπαθητική, Διαδερμική ηλεκτρική διέγερση (Τens)

Οι Ινομυαλγίες και Μυαλγίες Ανταποκρίνονται στον Βελονισμό , Οζονοθεραπεία, Φυσικοθεραπεία., Χειροπρακτική, Διαδερμική ηλεκτρική διέγερση (Τens)

Οι κράμπες (απότομος επώδυνος παρατεταμένος μυϊκός σπασμός ) συμβαίνουν ως απάντηση σε ελάχιστο νευρικό ερέθισμα. Πέρα από τον ισχυρό πόνο που προκαλεί, δεν επιτρέπει στους μύες που έχουν προσβληθεί να λειτουργήσουν κανονικά. Μπορεί να συμβεί κατά τη διάρκεια του ύπνου, όταν γυμναζόμαστε ή σε περίπτωση βαδίσματος λόγω κακής κυκλοφορίας του αίματος (διαλείπουσα χωλότητα). Ανακουφίση από την κράμπα και λύση του μυικού σπασμού έχουμε όταν τεντώσουμε τον μυ (π.χ για τον γαστροκνημιαίο -κάμπτωντας τον άκρο πόδα και πλησιάζοντας τα δάκτυλα προς την κνήμη) . Η κάλυψη των πιθανών ελλείψεων σε ιχνοστοιχεία πχ. Μαγνήσιο ή Κάλιο (ασθενείς που παίρνουν διουρητικά ή φάρμακα για υπέρταση) που προκαλεί κράμπες βοηθά στην θεραπεία.

Δυσμηνόρροια – Ο πόνος της περιόδου. Μια κατηγορία φαρμάκων που καλούνται να λύσουν το πρόβλημα είναι τα σπασμολυτικά,- Ο Βελονισμός, η Ομοιοπαθητική, ο Βιοσυντονισμό μπορεί να λύση το πρόβλημα.

Σημείωση – Παρατήρηση

Τα αναφερόμενα στο άρθρο είναι στοιχεία που αναφέρονται και απορρέουν από την σχετική βιβλιογραφία με σκοπό την ενημέρωση. Κατ’ ουδένα τρόπο αποτελούν συμβουλές ή οδηγίες που μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε θεραπευτική αντιμετώπιση προβλημάτων. Αν αντιμετωπίζεται συγκεκριμένο πρόβλημα υγείας, παρακαλούμε να συμβουλευθείτε κάποιον ειδικό που θα αναλάβει την θεραπεία και θα έχει την ευθύνη της θεραπευτικής προσέγγισης.

Ματίνα Χρονοπούλου BSc., N.D., Ph.D.

Δρ. Φυσικοπαθητικής Θεραπευτικής

Λιάπης Ιωάννης Ιατρός

Νευρολόγος – Ψυχίατρος – Βελονιστής

http://naturopathyingreece.wordpress.com/

Filed under: Αρθριτικά, ΑΡΘΡΑ ΑΠΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΑ, Βότανα, Βελονισμός-Σιάτσου-Ρεφλεξολογία, Βιοσυντονισμός, Γήρανση, Ενεργειακή Ιατρική, Οζονοθεραπεία, Ομοιοπαθητική, Πόνος, Φάρμακα της Φύσης Tagged: | Βότανα, Βελονισμός, Βιοσυντονισμός, Γήρανση, Ομοιοπαθητική, Πόνος